وقتی «هوش مصنوعی» فقط یک نام‌گذاری اشتباه است؛ روایت یک فیلسوف منتقد

به گزارش بیکینگ به نقل از فایننشال‌تایمز، گری در این مقاله توضیح می‌دهد که صنعت هوش مصنوعی به‌طور فزاینده‌ای از واژه‌های انسانی مانند «هوشمند» و مفاهیم زیست‌شناختی و عصب‌شناختی برای توصیف مدل‌های زبانی بزرگ استفاده می‌کند؛ روندی که به گفته او حتی در گزارش‌های پژوهشی شرکت‌هایی مانند آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی نیز دیده می‌شود، از جمله در مقاله پژوهشی آنتروپیک با عنوان «درباره زیست‌شناسی یک مدل زبانی بزرگ».
 

چرا این پیشنهاد رد شد

بر اساس گزارش‌های منتشرشده از این مقاله، گری تصمیم به رد همکاری با آنتروپیک را به این دلیل گرفته که به باور او، صنعت هوش مصنوعی اغلب از علوم انسانی صرفاً به‌عنوان ابزاری تزئینی و برای بهبود چهره عمومی خود بهره می‌برد، نه برای پاسخ‌گویی واقعی.
او هشدار می‌دهد که پژوهشگران حوزه علوم انسانی با همکاری نزدیک با شرکت‌های فناوری، در معرض خطر از دست دادن استقلال علمی خود قرار می‌گیرند و بهتر است به‌جای درگیر شدن در بحث‌های انتزاعی درباره ماهیت هوش مصنوعی، تمرکز خود را بر عاملیت انسانی معطوف کنند.
 

استدلال فلسفی اصلی

گری در بخش مرکزی مقاله خود استدلال می‌کند که توصیف مدل‌های زبانی بزرگ با اصطلاحات زیست‌شناختی، یک خطای مقوله‌ای است.
به باور او، آگاهی و هوش واقعی صرفاً پردازش اطلاعات نیستند، بلکه ریشه در موجودیتی زیستی دارند که نیازها، ترس‌ها و خواسته‌های خود را در طول زمان و مکان تجربه می‌کند. از این منظر، شباهت میان مغز انسان و سامانه‌های محاسباتی به مراتب کمتر از تفاوت میان آنها است و به همین دلیل، به کار بردن عنوان «هوش مصنوعی» را می‌توان نام‌گذاری نادرست و پرتبعاتی دانست که ماهیت واقعی این فناوری را وارونه جلوه می‌دهد.
 

اهمیت موضوع

این یادداشت در شرایطی منتشر شده که غول‌های فناوری از جمله آنتروپیک و اوپن‌ای‌آی برای تقویت مشروعیت اجتماعی و اخلاقی محصولات خود، بیش از پیش به سراغ متخصصان علوم انسانی و فلسفه می‌روند.
انتقاد گری بازتابی از نگرانی بخشی از جامعه دانشگاهی است که همکاری با شرکت‌های فناوری بزرگ را تهدیدی برای استقلال فکری پژوهشگران می‌داند.