فقط پرخوری باعث چربی شکم نمی‌شود؛ ۵ عادت روزانه که دور کمر را بزرگ‌تر می‌کنند

«روهینی پاتل»، متخصص تغذیه، می‌گوید برخی عادت‌های نادرست غذایی می‌توانند زمینه‌ساز مقاومت به انسولین شوند؛ وضعیتی که توانایی بدن در تنظیم قند خون را کاهش می‌دهد و در بلندمدت با افزایش ذخیره چربی در ناحیه شکم ارتباط دارد.

۱. مصرف زیاد قند و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده
به گفته پاتل، مصرف مداوم مواد غذایی سرشار از قند و کربوهیدرات‌های تصفیه‌شده، مانند شیرینی‌ها، نان‌های تهیه‌شده با آرد سفید و نوشیدنی‌های شیرین، باعث نوسانات شدید قند خون می‌شود.

تکرار این چرخه، بدن را وادار می‌کند انسولین بیشتری ترشح کند. در طول زمان، این روند می‌تواند حساسیت سلول‌ها به انسولین را کاهش داده و احتمال تجمع چربی، به‌ویژه در اطراف شکم، را افزایش دهد.

۲. دریافت ناکافی پروتئین و فیبر
این متخصص تغذیه کمبود پروتئین و فیبر در رژیم غذایی را یکی از اشتباهات رایج می‌داند. وعده‌های غذایی فاقد این دو ماده مغذی معمولاً احساس سیری پایدار ایجاد نمی‌کنند و در نتیجه احتمال پرخوری را افزایش می‌دهند.

منابع پروتئینی مانند گوشت‌های کم‌چرب، حبوبات و لبنیات، در کنار فیبر موجود در سبزیجات، میوه‌ها، غلات کامل و مغزها، به کنترل قند خون و افزایش احساس سیری کمک می‌کنند.

۳. بی‌نظمی در زمان صرف وعده‌های غذایی
به گفته کارشناسان، تنها کیفیت غذا اهمیت ندارد، بلکه زمان مصرف آن نیز بر عملکرد متابولیسم اثرگذار است. غذا خوردن در ساعات نامنظم، مصرف مکرر تنقلات و صرف وعده‌های غذایی در ساعات پایانی شب می‌تواند ریتم طبیعی بدن را بر هم بزند.

پاتل توصیه می‌کند برای حفظ تعادل سطح انسولین و بهبود عملکرد متابولیسم، وعده‌های غذایی در زمان‌های مشخص مصرف شوند و میان‌وعده‌های غیرضروری تا حد امکان کاهش یابند.

۴. استرس مزمن و کمبود خواب
استرس طولانی‌مدت و خواب ناکافی از جمله عواملی هستند که اغلب نادیده گرفته می‌شوند، اما تأثیر قابل‌توجهی بر سلامت متابولیک دارند.

افزایش هورمون استرس، یعنی کورتیزول، می‌تواند حساسیت بدن به انسولین را کاهش دهد و حتی بدون افزایش چشمگیر کالری دریافتی، زمینه را برای ذخیره بیشتر چربی در ناحیه شکم فراهم کند.

۵. مصرف مداوم غذاهای فوق‌فرآوری‌شده
پاتل همچنین نسبت به مصرف بیش از اندازه غذاهای فوق‌فرآوری‌شده هشدار می‌دهد. این محصولات معمولاً حاوی چربی‌های ترانس، روغن‌های تصفیه‌شده و قندهای افزوده هستند و مصرف مداوم آنها می‌تواند با التهاب مزمن و اختلالات متابولیک همراه باشد؛ عواملی که خطر افزایش چربی شکمی را بیشتر می‌کنند.