شواهد می‌گویند ازدواج ممکن است خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهد

یافتن نیمه‌ی گمشده در این دنیای شلوغ و ازدواج کردن برای گذراندن تمامی عمر با کسی که دوستش دارید قطعا رویایی است که تمامی افراد به آن دست پیدا نمی‌کنند. این اتفاق بی‌شک دلیلی برای جشن و شادی است، اما تحقیق جدیدی یک پیامد منفی عجیب را برای ازدواج نشان می‌دهد؛ ازدواج ممکن است به‌طور قابل‌توجهی خطر ابتلا به زوال عقل را افزایش دهد.

به‌گزارش ساینس‌آلرت، دلیل غیرمنتظره بودن یافته‌های تحقیق جدید این است که مطالعات پیشین، فواید بسیار گوناگونِ سلامتی را برای ازدواج نشان می‌دادند؛ ازجمله کاهش خطر بیماری قلبی و افزایش طول عمر.

تیمی از محققان کالج پزشکی دانشگاه ایالتی فلوریدا که مطالعه‌ی جدید را رهبری کرده‌اند، می‌گویند نیاز به تحقیقات بیشتری وجود دارد تا روشن شود چرا افراد مجرد ممکن است کمتر در معرض ابتلا به زوال عقل باشند. شاید هم دلیل این باشد که احتمال تشخیص بیماری در آن‌ها کمتر است.

محققان سوابق سلامتی ۲۴٬۱۰۷ فرد سالمند (با میانگین سنی ۷۱٫۸ سال) را طی ۱۸ سال بررسی کردند. این افراد به چهار گروه تقسیم شدند: متأهل، بیوه، مطلقه و هرگز ازدواج‌نکرده. با در نظر گرفتن تنها دو عامل سن و جنسیت، مشخص شد افرادی که هرگز ازدواج نکرده بودند، ۴۰ درصد کمتر از افراد متأهل در معرض ابتلا به زوال عقل بودند. این میزان برای افراد بیوه ۲۷ درصد و برای افراد مطلقه ۳۴ درصد بود.

پس‌از درنظر‌گرفتن عوامل بیشتر همچون میزان تحصیلات، ژنتیک و دیگر بیماری‌ها، تفاوت آماری برای افراد بیوه از بین رفت. با‌این‌حال، خطر ابتلا به زوال عقل در میان افراد هرگز ازدواج‌نکرده، همچنان ۲۴ درصد کمتر و برای افراد مطلقه ۱۷ درصد کمتر باقی ماند.

با درنظر‌گرفتن عوامل بیشتر مشخص شد که بخشی از این تفاوت‌ها در آمارِ ابتلا، به عواملی مربوط می‌شود که با وضعیت تأهل ارتباطی ندارند، بنابراین این نتایج به‌تنهایی دلیل قطعی برای رابطه‌ی علت و معلولی نیستند. با‌این‌حال، تفاوت بسیار مشخصی در میزان خطر ابتلا بین افرادی که مجرد مانده‌اند، وجود دارد.

دلایل ارتباط تجرد با زوال عقل می‌توانند متعدد و گوناگون باشند. مححقان پیشنهاد می‌دهند که افراد مجرد ممکن است در حفظ ارتباطات اجتماعی خود که احتمال دارد از زوال عقل جلوگیری کند، عملکرد بهتری داشته باشند، در حالی که اثرات منفی ازدواج‌های ناخوشایند نیز باید مدنظر قرار گیرند.

پژوهشگران می‌نویسند: «شواهدی حاکی از افزایش در برخی از حوزه‌های آسایش، مانند شادی و رضایت از زندگی، پس از طلاق و مشارکت اجتماعی پس از سوگ شریک زندگی وجود دارد. افرادی که هرگز ازدواج نکرده‌اند، بیشتر با دوستان و همسایگان خود معاشرت می‌کنند و نسبت به همتایان متأهل خود احتمال بیشتری دارد که رفتارهای [ارتباطی] سالم‌تری داشته باشند.»

بهتر است درنظر داشت که برخی مطالعات دیگر نشان داده‌اند که ازدواج ممکن است از ابتلا به زوال عقل جلوگیری کند، پس دلیل تضاد یافته‌ها چیست؟ تفاوت در اندازه و تنوع نمونه‌ها و همچنین درنظر گرفتن عوامل خطر مختلف، ممکن است بخشی از پاسخ باشد، اما بی‌تردید این ارتباط، موضوع پیچیده‌ای است.

پژوهشگران می‌نویسند: «یافته‌های ما برخلاف بیشتر مطالعات طولی پیشین است. مطالعات ما نشان می‌دهند همه‌ی گروه‌های مجرد (بیوه، مطلقه، هرگز ازدواج‌نکرده) در مقایسه با افراد متأهل، خطر کمتری برای زوال عقل دارند.»

مطالعه در نشریه‌ی Alzheimer’s & Dementia منتشر شده است.