به گزارش بیکینگ، فضا دیگر فقط عرصه رقابت علمی و مخابراتی کشورها نیست؛ به‌تدریج به یکی از میدان‌های مهم رقابت نظامی قدرت‌های بزرگ تبدیل می‌شود. آمریکا که سال‌ها بر حفاظت از ماهواره‌های خود تمرکز داشت، اکنون در حال بررسی و توسعه قابلیت‌های تهاجمی برای مقابله با دارایی‌های فضایی رقباست.
یکی از دلایل اصلی این تغییر راهبرد، رشد چشمگیر توان فضایی چین است. شمار ماهواره‌های این کشور از کمتر از ۱۰۰ ماهواره در سال ۲۰۱۳ به حدود ۱۹۰۰ ماهواره رسیده است. بیش از ۵۰۰ ماهواره چینی نیز به‌طور اختصاصی برای رصد و ردیابی نیروهای نظامی متحرک، از جمله ناوهای هواپیمابر و هواپیماهای آمریکایی در اقیانوس آرام، فعالیت می‌کنند.
در پاسخ به این روند، آمریکا پنج اولویت نظامی فضایی را برای سال‌های مالی ۲۰۲۹ تا ۲۰۳۳ تعیین کرده است؛ از جمله توسعه قابلیت‌های تهاجمی فضایی، مقابله با منظومه‌های متراکم ماهواره‌ای و بهبود توانایی مانور و فرماندهی در مدار زمین.
یکی از راهکارهای مورد توجه، استفاده از لیزر و جنگ سایبری برای مختل کردن حسگرها و سامانه‌های ماهواره‌ای است؛ رویکردی که به‌جای نابودی تک‌تک ماهواره‌ها، می‌تواند عملکرد بخش بزرگی از یک شبکه فضایی را هدف قرار دهد.
به این ترتیب، رقابت فضایی آمریکا و چین وارد مرحله‌ای شده که در آن، توانایی حمله و مختل کردن زیرساخت‌های مداری نیز به اندازه حفاظت از آن‌ها اهمیت پیدا می‌کند.
برای مطالعه ادامه این مقاله، اینجا کلیک کنید.
