به گزارش بیکینگ به نقل از Techspot، این فناوری به‌عنوان یک قابلیت اختیاری در مشخصات استاندارد بلوتوث ۷٫۰ (Bluetooth Core 7.0) اضافه شده و حداکثر سرعت انتقال داده را به ۷٫۵ مگابیت‌برثانیه (Mbps) می‌رساند. این رقم تقریباً چهار برابر سرعت قابل دستیابی با فناوری بلوتوث کم‌مصرف ۲ مگابیت (Bluetooth LE 2M PHY) است.
یکی از مهم‌ترین تغییرات HDT، استفاده از یک لایه فیزیکی جدید (PHY) است که امکان بهره‌گیری از روش‌های پیشرفته‌تر مدولاسیون فرکانس را فراهم می‌کند. در نتیجه، دستگاه‌های مجهز به بلوتوث می‌توانند اطلاعات بیشتری را با کارایی بالاتر از طریق یک اتصال بی‌سیم منتقل کنند.
بااین‌حال، افزایش سرعت تنها مزیت این فناوری نیست. HDT با بهبود بهره‌وری طیفی، امکان انتقال حجم بیشتری از اطلاعات را با استفاده از منابع بی‌سیم یکسان فراهم می‌کند. همچنین، به دلیل انتقال سریع‌تر داده‌ها، فرستنده‌های رادیویی مدت بیشتری در وضعیت کم‌مصرف باقی می‌مانند و در نتیجه مصرف انرژی کاهش می‌یابد.
انتظار می‌رود نخستین محصولات مجهز به این فناوری در سال ۲۰۲۷ عرضه شوند. هدفون‌ها و تجهیزات صوتی بی‌سیم پیشرفته احتمالاً جزو نخستین محصولاتی خواهند بود که از آن بهره می‌برند. علاوه بر این، رایانش فراگیر و فضایی، دستگاه‌های مجهز به هوش مصنوعی، تجهیزات صنعتی بی‌سیم، گجت‌های پوشیدنی و محصولات خانه هوشمند نیز از کاربردهای بالقوه HDT هستند.
با وجود نهایی‌شدن مشخصات فنی این فناوری، فراگیرشدن آن به زمان نیاز دارد و احتمالاً چند سال طول می‌کشد تا HDT به قابلیتی رایج در محصولات بلوتوثی تبدیل شود.
