پژوهشگران این مطالعه را که در مجله «بیماری آلزایمر» (Journal of Alzheimer’s Disease) منتشر شده، در کره جنوبی انجام دادند. ۸۷ سالمند مبتلا به اختلال شناختی اولیه در آن شرکت داشتند و هدف، سنجش تأثیر مکملی حاوی سه گونه باکتری مفید بود.
این کارآزمایی ۲۴ هفته طول کشید. شرکت‌کنندگان در دو گروه قرار گرفتند: گروه اول مکمل پروبیوتیک مصرف کرد و گروه دوم دارونما گرفت. مطالعه به‌صورت دوسوکور اجرا شد؛ یعنی نه شرکت‌کنندگان و نه پژوهشگران می‌دانستند هر گروه چه ماده‌ای دریافت می‌کند.
بر اساس نتایج، سطح پروتئینی به نام «pTau181» در خون گروه مصرف‌کننده پروبیوتیک به‌طور قابل‌توجهی کاهش یافت. این پروتئین نشانگر زیستی مرتبط با تغییرات آسیب‌شناختی بیماری آلزایمر است.
شرکت‌کنندگان در برخی آزمون‌های شناختی نیز بهبود نشان دادند، به‌ویژه در آزمون‌هایی که توانایی پردازش اطلاعات بصری، سازمان‌دهی و به‌خاطر سپردن اشکال را می‌سنجند. در برخی معیارهای دیگر ارزیابی زوال شناختی هم نتایج مثبتی دیده شد.
پژوهشگران این اثر را به تعامل میان میکروب‌های روده، سیستم ایمنی و مغز نسبت می‌دهند. به باور آنان، برخی گونه‌های باکتری مفید ممکن است بر مسیرهای التهابی بدن اثر بگذارند.
با وجود این، نتایج به این معنا نیست که پروبیوتیک‌ها از زوال عقل پیشگیری می‌کنند یا آلزایمر را درمان می‌کنند. شمار شرکت‌کنندگان اندک بود، مطالعه بیش از شش ماه طول نکشید و بهبودی در همه آزمون‌های شناختی مشاهده نشد.
پژوهشگران بر نیاز به مطالعات بزرگ‌تر و بلندمدت‌تر تأکید می‌کنند تا مشخص شود این نتایج تکرارپذیر است و اثر آن‌ها در بلندمدت پایدار می‌ماند یا نه.
