خداحافظ ایمپلنت؛ دندان رشدیافته در آزمایشگاه دندان‌پزشکی را متحول می‌کند
خداحافظ ایمپلنت؛ دندان رشدیافته در آزمایشگاه دندان‌پزشکی را متحول می‌کند
در آینده، به جای استفاده از ایمپلنت‌های فلزی یا سرامیکی که امروزه برای جایگزینی دندان‌های از دست‌رفته به کار می‌روند، ممکن است از دندان‌هایی استفاده شود که در آزمایشگاه و با کمک فناوری‌های زیستی رشد داده شده‌اند.
گروهی از پژوهشگران کینگز کالج لندن بر پایه‌ی پژوهشی که اواخر سال گذشته در مجله‌ی ACS Macro Letters منتشر شد، درحال توسعه‌ی روش‌هایی برای تولید دندان‌های جایگزین و مواد پرکننده در آزمایشگاه با استفاده از سلول‌های انسانی هستند.
پوسیدگی دندان همیشه با ما انسان ها همراه بوده است، اما روش اصلی درمان این مشکل، یعنی پاکسازی قسمت پوسیده و پر کردن آن با مواد خاص در طول هزاران سال تغییر اساسی نکرده و تقریباً به همان شکل سنتی باقی مانده است.
حداقل از ۱۳ هزار سال پیش، شواهدی وجود دارد که نشان می‌دهد انسان‌ها در دوران پارینه‌سنگی برای پرکردن دندان‌ها از موادی مانند قیر، الیاف گیاهی و حتی مو استفاده می‌کردند تا این مواد به دیواره‌های داخلی دندان‌ها بچسبند و آن‌ها را ترمیم کنند
حدود ۶۵۰۰ سال پیش، مردم در منطقه‌ای که امروز اسلوونی است، برای پر کردن دندان‌ها از موم زنبور عسل استفاده می‌کردند. همچنین پلینی بزرگ، دانشمند و نویسنده رومی، در کتاب تاریخ طبیعی به روش‌های مشابهی برای درمان پوسیدگی دندان اشاره کرده است.
امروزه مواد پرکننده دندان از ترکیب چند ماده مصنوعی مانند آلیاژ، آمالگام و کامپوزیت‌های برپایه‌ی رزین ساخته می‌شوند. اما هر پرکننده‌ای که استفاده شود، همچنان همان کار، یعنی پر کردن دندان را انجام می‌دهد و می‌تواند با مشکلاتی همراه باشد.
