جعبه سیاه هواپیما چه اطلاعاتی را ضبط میکند؟
جعبه سیاه هواپیما چه اطلاعاتی را ضبط میکند؟
در میانهی دهه ۱۹۵۰، در جریان تحقیق درباره مجموعهای از سقوطهای مرموز هواپیمای دی هاویلند کامت (نخستین هواپیمای جت مسافربری جهان)، دیوید وارن به راهحلی اندیشید که میتوانست به بررسی تمام سانحههای هوایی در آینده کمک کند: دستگاه ضبطکننده اطلاعات پرواز. ایده این بود که شرایط پرواز مانند سرعت و ارتفاع ثبت شود و همچنین نواری وجود داشته باشد که واکنشهای خلبان در لحظات پیش از وقوع حادثه را ضبط کند.
وارن که در آن زمان دانشمندی ۲۸ ساله در آزمایشگاه تحقیقات هوانوردی در ملبورن استرالیا بود، معتقد بود این ابزار باید در تمام هواپیماها نصب شود. گرچه این ایده ابتدا مورد استقبال قرار نگرفت، نوآوری او بعدها به نقطه عطفی در ایمنی هواپیماهای مدرن تبدیل شد. از آن زمان تاکنون، جعبههای سیاه در تحقیقات مربوط به بسیاری از سوانح هوایی، ازجمله هواپیماهای مسافربری و بالگردها، نقش مهمی ایفا کردهاند. اما جعبه سیاه دقیقاً چه اطلاعاتی را ضبط میکند؟
ضبطکنندههای پرواز از دو بخش مجزا تشکیل شدهاند: ضبطکننده دادهها و ضبطکننده صدا. بهگفتهی دیوید اسِر، دانشمند علوم هوانوردی دانشگاه هوایی امبری-ریدل در فلوریدا، «ضبطکننده دادهها معمولاً میتواند به شما بگوید چه اتفاقی افتاده، اما ضبطکنندههای صدا میتوانند بگویند چرا آن اتفاق افتاده است.»
ضبطکننده دادههای پرواز در انتهای هواپیما قرار دارد، زیرا در این محل احتمال بقای آن در هنگام سقوط وجود دارد. اما ضبطکننده صدا داخل کابین خلبان قرار میگیرد تا مکالمات خلبانها و سایر صداهایی را که ممکن است نشاندهنده دلایل وقوع حادثه در لحظات پیش از آن باشد، ضبط کند.
هرکدام از ضبطکنندهها به سیستمهای ارسال سیگنالهای صوتی مجهز هستند. این سیگنالها کمک میکنند تا درصورتیکه حادثهای در آبها رخ دهد، پیدا کردن ضبطکنندهها آسانتر باشد.
ظاهر ضبطکنندههای اطلاعات پرواز باعث میشود پیدا کردن آنها آسانتر باشد. برخلاف نام مستعارشان، ضبطکنندههای پرواز سیاه نیستند، بلکه به نارنجی هستند تا در صحنه حادثه به وضوح قابل مشاهده باشند.
