به گزارش بیکینگ، فورد فستیوا برای مخاطبان ایرانی به نام پراید شناخته می‌شود. فستیوا در دهه ۱۹۸۰ میلادی شکل گرفت. مزدا طراحی و بخش مهمی از مهندسی خودرو را بر عهده داشت، فورد آن را در بازارهایی مانند آمریکا با نام فستیوا عرضه کرد و کیا در کره جنوبی آن را تولید کرد.
پس از عرضه پراید در کره جنوبی، تولید این خودرو به بازار ایران هم راه پیدا کرد. سایپا تولید آن را در ایران آغاز کرد و به‌تدریج مدل‌های مختلفی از این خانواده را عرضه کرد. پراید در ایران فقط به شکل هاچ‌بک باقی نماند و نسخه‌های سدان و مدل‌های تغییریافته دیگری نیز از آن ساخته شدند.
البته نسخه‌ای که این یوتیوبر آمریکایی تغییر داده، فورد فستیواست و با نسخه‌های تولیدشده در ایران اندکی تفاوت دارد.
چطور فورد فستیوا به خودرویی سه‌متری تبدیل شد؟
تایلر فیور، سازنده کانال یوتیوب Prop Department، در ویدیویی ۳۵ دقیقه‌ای روند ساخت خودرو را نشان داده است. هدف او این بود که یک هاچ‌بک کوچک را به خودرویی با عرض حدود ۳٫۰۵ متر، تبدیل کند و در عین حال امکان رانندگی قانونی با آن را حفظ کند.
این کار به بریدن بدنه و افزودن چند قطعه فلزی محدود نبود. گروه ابتدا خودرو را از وسط برید و پس از تعیین عرض نهایی، دو نیمه را با سازه‌های تازه به هم متصل کرد. عرض انتخاب‌شده از حد استاندارد ۸ فوت و ۶ اینچ، معادل حدود ۲٫۵۹ متر، بیشتر بود. بنابراین، سازندگان برای تردد جاده‌ای به مجوزهای ویژه نیاز داشتند.
برای بازسازی بدنه، گروه کف و سقف جدیدی ساخت و بخش میانی را تقویت کرد تا سازه بتواند وزن اضافی را تحمل کند. سیستم تعلیق و مجموعه محور عقب نیز باید با ابعاد جدید سازگار می‌شدند. سازندگان در عین حال تلاش کردند تا جای ممکن، بخش‌های اصلی مجموعه انتقال نیروی خودرو را حفظ کنند.
چرا این پراید دو فرمان دارد؟
افزایش عرض بدنه، فضای کابین را هم به‌شدت تغییر داد. داشبورد خودرو آن‌قدر عریض شد که سازندگان دو فرمان در آن نصب کردند. این یکی از عجیب‌ترین ویژگی‌های پروژه است.
گروه برای ساخت قطعات سفارشی، از چاپگر سه‌بعدی استفاده کرد. جلوپنجره بزرگ و بخش‌هایی از داشبورد از جمله قطعاتی بودند که به این روش ساخته شدند. پس از تکمیل سازه، ورق‌های فلزی با جوش لیزری به هم متصل شدند و گروه با صاف‌کاری و سنباده‌زنی، سطح بدنه را برای رنگ‌آمیزی آماده کرد.
در پایان، رنگ زرد برای بدنه و رنگ مشکی برای فضای داخلی انتخاب شد. ظاهر نهایی هنوز یادآور فورد فستیوا است، اما ابعاد خودرو دیگر شباهت چندانی به یک هاچ‌بک کوچک معمولی ندارد.
آزمایش جاده‌ای بیش از ۶۴۰ کیلومتری
ساخت چنین خودرویی یک چالش مهندسی بود، اما گروه می‌خواست بررسی کند که آیا این سازه واقعاً در جاده هم کار می‌کند یا فقط برای نمایش ساخته شده است.
یکی از دشوارترین مراحل، ساخت محور انتقال نیروی سفارشی بود. گروه یک محور جدید ساخت تا نیروی موتور همچنان به چرخ‌ها منتقل شود.
پس از پایان ساخت، فیور و گروهش با خودرو طی دو روز بیش از ۴۰۰ مایل، معادل حدود ۶۴۴ کیلومتر، رانندگی کردند.
پلیس نیز در بخشی از مسیر خودرو را متوقف کرد، اما تذکر مأمور به پلاک خودرو مربوط بود. گروه اعلام کرد که مدارک، بیمه و مجوزهای لازم برای تردد را در اختیار داشته است.
پس از این سفر، سازندگان نتیجه گرفتند که خودرو با وجود ابعاد نامتعارفش، می‌تواند در جاده حرکت کند و تا حدی کاربردی باشد. با این حال، یک آزمایش جاده‌ای به‌تنهایی ایمنی خودرو را در همه شرایط ثابت نمی‌کند.
گروه Prop Department خودرو را عریض‌ترین خودروی مجاز برای تردد جاده‌ای جهان معرفی می‌کند. با این حال، این عنوان فعلاً ادعای سازندگان است و برای تأیید قطعی آن به بررسی مستقل رکورد و تعریف دقیق خودروی مشمول این عنوان نیاز است. قانونی‌بودن تردد نیز به مجوزها و مقررات محل حرکت بستگی دارد.
آنچه مشخص است، این است که یک خودروی کوچک با ریشه طراحی ژاپنی و سابقه تولید در کره جنوبی و ایران، حالا در آمریکا به پروژه‌ای سه‌متری تبدیل شده است. فورد فستیوا در اصل برای جابه‌جایی روزمره ساخته شده بود، اما گروه Prop Department آن را به نمونه‌ای غیرمعمول از مهندسی سفارشی تبدیل کرد.
منبع: یاهو
۵۸۵۸
