تفاوت بین صحبت کردن و آواز خواندن چیست؟ پاسخ این پرسش سخت‌تر از آن است که به نظر می‌رسد. شاید فکر کنید آهنگ‌ها ملودی دارند، درحالی که گفتار ملودی ندارد؛ اما این رویکرد برای بسیاری از نمونه‌های موسیقی رپ و نوحه صدق نمی‌کند. یا شاید فکر کنید موسیقی و آهنگ با ضرب منظم تعریف می‌شود. باز هم باید بگوییم بسیاری از آهنگ‌ها این ویژگی را ندارند. برای مثال سرودهای گریگوری یا بداهه‌نوازی‌های راگ‌های شمال هند یا حتی آهنگ پراگرسیو راک پینک‌فلوید به نام «اوردرایو میان‌ستاره‌ای» از این دست موسیقی‌ها به شمار می‌روند.موسیقی یکی از موضوعات جالب و گیج‌کننده برای چارلز داروین بود. او در سال ۱۸۷۴ نوشت توانایی بشر برای تولید و لذت بردن از ملودی‌ها را باید یکی از اسرارآمیز‌ترین قابلیت‌ها و موهبت‌ها در نظر گرفت. تمام جوامع موسیقی ساختند و بااین‌حال به باور داروین موسیقی هیچ مزیتی برای بقای انسان ندارد. او گمان می‌کرد موسیقی صرفاً به‌عنوان روشی برای جلب نظر جفت‌های احتمالی به وجود آمده است. دیگر دانشمندان ویکتوریایی به این باور مشکوک بودند. ویلیام جیمز با رد ادعای داروین معتقد بود موسیقی صرفاً محصولی از عملکرد مغز انسان و نوعی خروجی اتفاقی محض از سیستم عصبی است.بحث درباره‌ی موسیقی تا امروز هم ادامه دارد. برخی پژوهشگرها در حال تکمیل تعریف‌های تکاملی برای موسیقی هستند، در حالی که برخی دیگر موسیقی را ابداعی فرهنگی درست مانند نوشتن می‌دانند که برای موجودیت خود نیازی به انتخاب طبیعی ندارد.در سال‌های گذشته، دانشمندان فرضیه‌های مرتبط با موسیقی را با کلان‌داده‌ها بررسی کردند. آن‌ها به تحلیل ویژگی‌های آکوستیک هزاران آهنگ ثبت‌شده در طی صدها فرهنگ متفاوت پرداختند. پاتریک سویج، موسیقی‌شناس تطبیقی از دانشگاه اوکلند نیوزلند می‌گوید موسیقی شهودی به نظر می‌رسد و بااین‌حال وقتی تلاش می‌کنید آن را تعریف کنید، تقریباً همیشه می‌توانید نوعی مثال نقض پیدا کنید.
مجله خبری بیکینگ
