محققان می‌گویند در آن دسته از بیماران مبتلا به کرونا که با گذشت ماه‌ها از یک دوره مریضی خفیف همچنان دچار مه مغزی هستند، می‌توان نشانه‌های غیرمنتظره‌ای از التهاب در مایع مغزی-نخاعی را مشاهده کرد.
پژوهشگران دانشگاه کالیفرنیا، سن فرانسیسکو در مطالعه‌ای که هنوز در جریان است و به بررسی اثرات طولانی مدت کووید-19 ماه‌ها پس از ابتلا می‌پردازد، نمونه‌هایی از مایع مغزی-نخاعی 17 بیمار را گردآوری کردند. حداقل 10 ماه از ابتلای خفیف همگی این افراد به ویروس کرونا گذشته بود. با این حال، 13 نفر از آن‌ها به صورت مداوم با علائم مه مغزی روبرو بودند و 4 نفر باقی مانده به عنوان گروه کنترل هیچ مشکل شناختی خاصی نداشتند.
مطلب پیشنهادی:دستاورد شیمیایی ضد پیری سبب افزایش طول عمر شد
در حالی که در نمونه‌های گروه کنترل هیچ ناهنجاری مشاهده شد، 77 درصد از موارد درگیر با مه مغزی (10 از 13 نفر) دارای چند علامت غیرمنتظره بودند. ناهنجاری‌های مایع مغزی-نخاعی در این افراد موجب افزایش سطح پروتئین‌ها شده بود و این خود نشان‌دهنده التهاب عصبی و سطح غیرمعمول آنتی‌بادی‌های سیستم ایمنی است.
مه مغزی کرونا می‌تواند با تحریک سیستم ایمنی ایجاد شود
«جوانا هلموت»، نویسنده ارشد این مقاله که در مجله Annals of Clinical and Translational Neurology چاپ شده، می‌گوید: «این احتمال وجود دارد که سیستم ایمنی، با تحریک ویروس، به نوعی فعالیت مخرب غیرارادی روی آورده باشد. با وجود این که افراد دیگر ویروسی در بدن خود ندارند، ولی این سناریو محتمل است.»
نکته جالب توجه این‌جاست که 43 درصد از افراد حاضر در این تحقیق می‌گویند علائم مه مغزی تا یک ماه پس از بروز اولین علائم کرونا ظاهر نشده بود. 29 درصد افراد هم مدعی‌اند که مشکلات شناختی آن‌ها تا دو ماه پس از علائم اولیه بروز پیدا نکرده بود.
مطلب پیشنهادی:اختراع سی‌تی اسکن: نبوغ یک دانش‌آموز ضعیف
این مقاله می‌گوید: «سهم بالای افرادی که از بروز تاخیر در «پس‌آیند پساحاد سارس کوو 2» (PASC) در قابلیت‌های شناختی خود خبر داده‌اند، نشان می‌دهد که اتفاقات بعد از دوره حاد بیماری سارس کوو 2 می‌تواند موجب آسیب‌رسانی شود و شاید مداخله زودهنگام روی آن اثر کند.»
هلموت می‌گوید مشکلات شناختی بلندمدت پیش‌تر در ارتباط با انواع عفونت‌های ویروسی از جمله با HIV و سایر کروناویروس‌ها شناسایی شده بود. بنابراین این فرض مطرح است که ابتلا به سارس کوو 2 هم بتواند مشکلات شناختی ماندگاری را حتی در افراد مبتلا به نمونه‌های خفیف این بیماری ایجاد کند.
