چیت‌ساز در واکنش به درخواست لغو صدور مجوز هوش مصنوعی: شرکت‌های کوچک برای فعالیت به پروانه اپراتوری نیاز ندارند

نگرانی اتاق بازرگانی درباره حفظ فرصت فعالیت شرکت‌های کوچک و متوسط، دغدغه‌ای مشترک و اساسی است. فلسفه طراحی پروانه اپراتور هوش مصنوعی نیز در همین چارچوب است. ایجاد ظرفیت سرمایه‌گذاری، شکل‌گیری شرکت‌های بزرگ و لنگر، و فراهم‌کردن امکاناتی که رشد بنگاه‌های نوآور را امکان‌پذیر می‌کند.

پژوهش‌های برندگان نوبل اقتصاد مانند فیلیپ اگیون و همکارانش نشان می‌دهد سیاست صنعتی هنگامی می‌تواند رشد بهره‌وری را تقویت کند که با رقابت همراه باشد و برای بنگاه‌های جوان و بهره‌ور فرصت ایجاد کند. این موضوع برای حوزه هوش مصنوعی یعنی این که می‌توان سرمایه‌گذاری بزرگ و بلندمدت را تشویق کرد و هم‌زمان ورود، رقابت و رشد شرکت‌های کوچک را تقویت کرد. در این رویکرد، ارزش بنگاه بزرگ به نقشی وابسته است که در توسعه ظرفیت تولید و نوآوری کل اقتصاد ایفا می‌کند.

مفهوم «بنگاه لنگر» به نقش شرکت‌های بزرگ و تحقیق‌وتوسعه‌محور در تقویت ارتباط دانشگاه و صنعت، جذب دانش و تحریک فعالیت‌های نوآورانه پیرامون خود اشاره دارد. کاربرد این منطق در هوش مصنوعی روشن است. بنگاه لنگر می‌تواند سرمایه، زیرساخت پردازشی، خدمات فنی و تقاضای صنعتی را گرد هم آورد و برای شرکت‌های کوچک، امکان مشارکت در پروژه‌ها و تجاری‌سازی محصولاتشان را فراهم کند.

ظریه «دارایی‌های مکمل» دیوید تیس نیز توضیح می‌دهد که تبدیل ایده به محصول اقتصادی، علاوه بر دانش فنی، به امکانات تولید، خدمات پشتیبان و دسترسی به بازار نیاز دارد؛ امکاناتی که لازم نیست هر نوآور به‌تنهایی مالک همه آن‌ها باشد. بر این مبنا، تامین خدمات مشترک پردازش، توسعه و استقرار مدل می‌تواند هزینه ورود شرکت‌های کوچک و شکوفایی زیست بوم نوآوری را کاهش دهد.

با توجه به تصریح مورد اشاره در مصوبه درباره شرکت‌های کوچک و متوسط، پروانه اپراتوری به‌عنوان شرط عمومی فعالیت در حوزه هوش مصنوعی تفسیر نمی‌شود. الزامات سرمایه‌گذاری و توان فنی مربوط به پذیرش تعهدات اپراتوری، نباید به شرکت‌هایی تسری یابد که در زمینه پژوهش، توسعه مدل، تولید نرم‌افزار یا ارائه راهکارهای تخصصی فعالیت می‌کنند. لذا فعالیت شرکت‌های کوچک و متوسط صرفا به دلیل استفاده از هوش مصنوعی، مشروط به دریافت پروانه اپراتوری نمی‌شود.