پژوهش جدید: وابستگی به موبایل سلامت روان سالمندان را تهدید میکند
پژوهش جدید: وابستگی به موبایل سلامت روان سالمندان را تهدید میکند
پژوهشگران در نشریه JMIR Aging اعلام کردند سالمندانی که استفاده از گوشی هوشمند را به تعاملات اجتماعی واقعی ترجیح میدهند، بیش از دیگران در معرض علائم افسردگی قرار دارند. در مقابل، استفاده از این ابزار برای برقراری تماس تصویری، ارسال پیام و حفظ ارتباط با اعضای خانواده و دوستان میتواند به تقویت سلامت روان کمک کند.
«چین-چانگ هوانگ»، استاد دانشکده مددکاری اجتماعی دانشگاه راتگرز در نیوبرانزویک ایالت نیوجرسی و سرپرست این پژوهش، گفت: «تفاوت اصلی در نوع استفاده از تلفن هوشمند است؛ این دستگاه میتواند پلی برای حفظ ارتباط با خانواده و جامعه باشد یا به عاملی برای فاصله گرفتن از آنها تبدیل شود.»
در این مطالعه، اطلاعات نزدیک به ۲ هزار و ۶۰۰ فرد ۶۰ ساله و بالاتر که در ۸۷ جامعه محلی در چین زندگی میکردند، بررسی شد. شرکتکنندگان علاوه بر پاسخ به پرسشهایی درباره الگوی استفاده از تلفن هوشمند، پرسشنامههای مرتبط با علائم افسردگی را نیز تکمیل کردند.
نتایج نشان داد سالمندانی که مشارکت اجتماعی کمتری دارند، بیش از دیگران با خطر افسردگی مواجه هستند و وابستگی افراطی به گوشی هوشمند نیز یکی از مهمترین عوامل تشدیدکننده این وضعیت به شمار میرود. همچنین تقریباً در تمامی موارد افسردگی شناساییشده، نوعی وابستگی مشکلساز به تلفن هوشمند مشاهده شد. این خطر در میان سالمندانی که به ندرت از گوشی برای برقراری ارتباط با دیگران استفاده میکردند، بیشتر بود.
هوانگ تأکید کرد زمانی که تلفن همراه جایگزین روابط اجتماعی واقعی شود، میتواند به نشانهای هشداردهنده برای بروز افسردگی تبدیل شود.
پژوهشگران همچنین دو گروه را بیش از سایرین در معرض خطر شناسایی کردند. گروه نخست، مردان سالمندی بودند که سطح تحصیلات پایینتری داشتند و به استفاده افراطی از گوشی هوشمند وابسته بودند. این افراد معمولاً توانایی کمتری در استفاده از برنامههای پیچیده داشتند و بیشتر وقت خود را صرف سرگرمیهای غیرفعال میکردند. اگر این افراد ارتباطات اجتماعی محدودی داشته باشند یا بیش از حد به همسر خود وابسته باشند، پس از تجربه تنهایی یا از دست دادن شریک زندگی، احتمال افسردگی در آنها افزایش مییابد.
گروه دوم شامل سالمندانی با درآمد و تحصیلات بالاتر بود که با وجود برخورداری از شرایط اقتصادی و آموزشی مناسب، به استفاده افراطی از تلفن هوشمند وابسته بودند. یافتهها نشان میدهد حتی برخورداری از وضعیت مالی مطلوب نیز نمیتواند جایگزین تعاملات اجتماعی واقعی شود.
به گفته پژوهشگران، استفاده منفعلانه و طولانیمدت از فضای دیجیتال بهتدریج جای ارتباطات حضوری را میگیرد و میتواند احساس تنهایی و علائم افسردگی را تشدید کند.
محققان توصیه میکنند خانوادهها و اطرافیان، سالمندان را به استفاده هدفمند از تلفن هوشمند برای برقراری ارتباط با دیگران تشویق کنند. مشارکت در تماسهای ویدیویی، گروههای خانوادگی، تبادل پیام و اشتراکگذاری عکس میتواند ضمن تقویت ارتباطات بیننسلی، از انزوای اجتماعی و کاهش سلامت روان جلوگیری کند.