دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین که در سال 2021 شناسایی شده بود، رسما به عنوان بزرگترین دنباله‌دار تاریخ معرفی شد. اندازه بزرگترین دنباله‌دار قبلی حدود 74 کیلومتر بود اما حالا طول این دنباله‌دار جدید به 137 کیلومتر می‌رسد.
داده‌های مربوط به رکورد دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین اولین بار در وب‌سایت arXiv مشاهده شد و حالا برای انتشار در مجله Astronomy and Astrophysics Letters پذیرفته شده است. این دنباله‌دار جای دنباله‌دار «هیل-باپ» را می‌گیرد که در سال 1995 کشف شد و طول آن 74 کیلومتر برآورد شده بود. اما حالا اندازه دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین تقریبا دو برابر اعلام شده است.
نام این دنباله‌دار جدید از اسامی «گری برنشتاین»، کیهان‌شناس دانشگاه پنسیلوانیا و «پدرو برناردینلی» از دانشگاه واشنگتن گرفته شده است. محققان اولین بار شواهد مربوط به این دنباله‌دار را در سال 2014 مشاهده کردند. تصاویر فضایی در سال‌های بعد نشان داد که این نقطه کوچک کیهانی در حال حرکت است. ولی در آن زمان فاصله دنباله‌دار با ما خیلی بیشتر از آن بود که بتوان طولش را اندازه گرفت.
دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین به داخل منظومه شمسی می‌آید
این دنباله‌دار در ابر اورت قرار دارد که ابری از قطعات بزرگ یخ و سنگ بر لبه منظومه شمسی است. فاصله ابر اورت با خورشید حدود یک سال نوری است، بنابراین حدود 5.5 میلیون سال طول می‌کشد تا یک گردش کامل به دور ستاره ما داشته باشد.
دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین در حال حاضر در حال حرکت به سمت داخل منظومه شمسی است و در سال 2031 به نزدیک‌ترین فاصله با زمین می‌رسد. با این حال، گفته شده که این دنباله‌دار از مدار زحل به ما نزدیک‌تر نمی‌شود.
محققان برای اندازه‌گیری طول دنباله‌دار تابش‌های ریزموج توده آن را بررسی کردند و با توجه به بازتاب طول موج‌های نور توانستند اندازه آن را به دست آورند. پژوهشگران می‌گویند این روش اندازه‌گیری تاکنون در این فاصله انجام نشده بود. با این حال، گفته شده که دنباله‌دار برناردینلی-برنشتاین با حرکت به سمت خورشید کوچک‌تر می‌شود، چون بخشی از یخ‌های خود را از دست می‌دهد.
