دانشمندان نقشه «آتلانتیس» گمشده واقعی را ترسیم کردند
دانشمندان نقشه «آتلانتیس» گمشده واقعی را ترسیم کردند
تودهی خشکی عظیمی که اکنون زیر آب غرق شده است، ظاهرا زمانی خانهی نیم میلیون انسان بوده است و مهاجرت به استرالیا را تسهیل کرده استقدمت یکی از خارقالعادهترین داستانهای مهاجرت انسان، به حدود ۷۰ هزار سال پیش باز میگردد؛ زمانی که اجداد ما از آسیای جنوب شرقی به استرالیای امروزی نقل مکان کردند و از چشماندازی اکنون غرقشده که به آتلانتیس افسانهای شباهت دارد، گذشتند. این مهاجران اولین انسانهایی بودند که آن سرزمین باستانی ناپدیدشده را وطن خود نامیدند.پیمایش انسانها در این سرزمین باستانی، توسط سوابق باستانشناسی و شواهد بسیاری پشتیبانی میشود. اما مدتهاست که محققان به دنبال جزئیات مهاجرت اولین انسانها به استرالیای امروزی هستند. برای مثال، سفر با چه سرعتی انجام شد و تازهواردان در سراسر این قلمروی وسیع، از چه مسیرهایی گذر کردند؟اکنون، مطالعهی جدیدی که در مجلهی نیچر منتشر شده است، برخی پاسخهای احتمالی ارائه میدهد. مطالعه به طور حیرتانگیزی، به شناسایی مکانهای باستانشناختی بالقوه کشفنشده نیز که محققان میتوانند در آنها به جستجوی شواهد جدید بپردازند، کمک میکند.۷۰ هزار سال پیش، کاهش سطح آب دریا به پیدایش خشکسار پهناور ساهول ختم شدمطالعهی جدید به بررسی ابرقارهی وسیعی میپردازد که با نام ساهول شناخته میشود. ابرقارهی پیشاتاریخی ساهول، خشکسار پهناوری است که حدود ۷۰ هزار سال پیش، در دوران پلیستوسن و در میانهی آخرین عصر یخبندان، روی زمین آشکار شد. در آن دوره، یخبندان باعث کاهش سطح آب دریا شد و مناطقی از فلات این قارهی غوطهور را در معرض دید قرار داد. فلات ساهول، سرزمین اصلی استرالیا را در شمال به پاپوآ گینه نو و در جنوب به تاسمانی متصل میکند.در آن زمان، سطح آب دریا برای هزاران سال پایین باقی ماند، اما سایر شرایط زمینشناسی و محیطی دوره همچنان تکامل مییافت. برای مثال، منطقه در این دوره تغییر الگوهای بارندگی، تغییر مسیر رودخانهها، گسترش یا کاهش جنگلها و مراتع و تهنشینی رسوبات را به خود دیده بود. تمامی این عوامل بر عوارض زمین و بنابراین، بر نحوهی چگونگی کاوش توسط انسانها نیز تأثیر میگذارد.
مجله خبری بیکینگ
