جویدن آدامس می‌تواند صدها ذره میکروپلاستیک در بدن منتشر کند

ما درگیر میکروپلاستیک‌ها هستیم. آن‌ها در جریان خون ما، در ریه‌ها و کبد ما وجود دارند؛ تقریباً در هر نقطه‌ای از بدن انسان که نگاه کنید، ذرات ریز پلاستیک را خواهید یافت. راه‌های زیادی برای ورود این ذرات به بدن وجود دارد. برای مثال، یک چای کیسه‌ای پلاستیکی می‌تواند بیش از ۱۰ میلیارد ذره میکروپلاستیک را در یک فنجان چای آزاد کند.

اگر خانه خود را بازسازی کنید و رنگ قدیمی را سنباده بزنید، چسب‌های پلاستیکی موجود در رنگ می‌توانند میکروپلاستیک‌ها را به درون هوا آزاد کنند و شما ممکن است آن‌ها را استنشاق کنید. همچنین ممکن است هنگام نوشیدن از بطری‌های پلاستیکی یک‌بارمصرف، این ذرات را ببلعید. اکنون منبع دیگری از میکروپلاستیک‌ها در بدن کشف شده است: آدامس.

آدامس حاوی مولکول‌های بلندی به نام پلیمر است. برخی برندهای آدامس از پلیمرهای طبیعی موجود در شیره درختان تشکیل شده‌اند، درحالی‌که برخی دیگر از پلیمرهای مصنوعی مشتق‌شده از صنعت پتروشیمی ساخته شده‌اند. این پلیمرها شباهت زیادی به پلاستیک دارند و برخی از آن‌ها درواقع پلاستیک هستند. هم پلیمرهای طبیعی و هم مصنوعی آدامس می‌توانند هنگام جویدن، ذرات میکروسکوپی آزاد کنند.

در مطالعه‌ای که ۲۵ مارس در نشست انجمن شیمی آمریکا ارائه شد، یک داوطلب ده برند آدامس (پنج برند طبیعی و پنج برند مصنوعی) را جوید. نمونه‌های بزاق از دهان او جمع‌آوری و زیر میکروسکوپ بررسی شد. شگفت‌آور بود که در هر دو نوع آدامس طبیعی و مصنوعی میکروپلاستیک‌ها یافت شدند.

محققان دانشگاه کالیفرنیا لس‌آنجلس تخمین زدند که یک تکه آدامس می‌تواند صدها یا حتی چند هزار ذره میکروپلاستیک را در دهان آزاد کند که احتمالاً در نهایت بلعیده می‌شوند. اما قبل از اینکه نگران میکروپلاستیک‌های آزادشده توسط آدامس باشیم، باید بدانیم چقدر بزرگ هستند.