تراشه‌های الکترونیکی و فوتونیک؛ دو راه متفاوت برای جابه‌جایی و پردازش داده

بر این اساس، این ترانزیستورها با روشن و خاموش کردن سیگنال‌های الکتریکی، محاسبات را انجام داده و اطلاعات را ذخیره و پردازش می‌کنند؛ رویکردی بسیار بالغ که همچنان بنیان رایانش امروزی است.
 

مشکل اینجاست که جابه‌جایی حجم عظیم اطلاعات به‌صورت الکتریکی، انرژی و گرمای قابل‌توجهی تولید می‌کند؛ موضوعی که در مراکز داده، جایی که پردازنده‌ها باید پیوسته حجم انبوهی از داده را رد و بدل کنند، اهمیتی روزافزون یافته است.
 
تراشه‌های فوتونیک، که مدار مجتمع نوری نیز نامیده می‌شوند، به‌جای سیگنال الکتریکی، از نور برای برخی یا همهٔ کارکردهای خود استفاده می‌کنند و می‌توانند دربردارندهٔ قطعاتی چون لیزر، موج‌بر، مدولاتور، فیلتر و آشکارساز نوری باشند.
 
گفتنی است این تراشه‌ها لزوماً الکترونیک را کنار نمی‌گذارند، زیرا بسیاری از سامانه‌ها همچنان به مدارهای الکترونیکی برای کنترل قطعات نوری و تبدیل سیگنال‌ها میان دو حالت نیاز دارند؛ همین ویژگی، فوتونیک سیلیکونی را که مزایای تولید سیلیکونی را با قطعات نوری ترکیب می‌کند، جذاب کرده است.