تحولی بزرگ در رابط مغز و رایانه؛ ایمپلنتی که بیش از ۱۸ ماه بدون افت عملکرد دوام آورد
تحولی بزرگ در رابط مغز و رایانه؛ ایمپلنتی که بیش از ۱۸ ماه بدون افت عملکرد دوام آورد
گفتنی است این مانع، ناهماهنگی فیزیکی میان الکترودهای فلزی سخت و بافت نرم مغز است که معمولاً به التهاب مزمن و کاهش کیفیت سیگنال منجر می‌شود.
به گزارش بیکینگ و به نقل از Interesting Engineering، بر این اساس، ماده جدید بر پایه هیدروژل رسانای فوق‌انعطاف‌پذیر به نام «چیپ» ساخته شده است که رسانایی الکتریکی بالایی داشته و در تماس با مایعات بدن متورم نمی‌شود.
پژوهشگران با لنگر انداختن هیدروژل بر بستر پیلین فوق‌نازک و حکاکی آن با روش فوتولیتوگرافی، آرایه‌ای با ۱۲۸ کانال و ضخامت تنها ۹ میکرومتر ساختند که از تار موی انسان نازک‌تر است.
گفتنی است این آرایه، کانال‌های میکروسکوپی را با چگالی داده‌ای ده برابر بیشتر از هر کاشت هیدروژلی پیشین در خود جای داده و رسانایی الکتریکی ۲۵۱۲ زیمنس بر سانتی‌متر دارد که امکان ثبت ضعیف‌ترین سیگنال‌های سلولی را فراهم می‌کند.
پژوهشگران این آرایه را در مغز خرگوش‌ها کاشتند و به مدت بیش از ۵۵۰ روز، فعالیت عصبی را با وضوح کامل ثبت کردند. حتی پس از ۱۸ ماه، نسبت سیگنال به نویز ۹۴ درصد وضوح روز اول را حفظ کرد.
بررسی بافت مغز با رنگ‌آمیزی بافت‌شناسی، تقریباً هیچ التهابی، واکنش ایمنی یا بافت اسکار ضخیمی نشان نداد.
این آرایه همچنین هزار دوره کشش سی‌درصدی را تحمل کرد و در تمام این مدت، عملکرد الکتریکی پایدار با تغییراتی کمتر از چهار درصد از خود نشان داد.
گفتنی است رابط‌های مغز و رایانه با سرعت در حال پیشرفت هستند، اما بقای طولانی‌مدت آنها درون بدن همواره نقطه ضعف بوده است.
