بازگشت شکارچی عصر یخبندان: دانشمندان گرگ وحشت را احیا کردند – البته نه دقیقاً همان گونه!

روز دوشنبه، شرکت بیوتکنولوژی کولوسال نخستین احیای موفقیت‌آمیز گونه‌ای منقرض‌شده را اعلام کرد: گرگ وحشت.

گرگ‌های وحشت (Dire Wolf)، شکارچیان بزرگی بودند که در جریان انقراض‌های اواخر دوره پلیستوسن از بین رفتند. در این دوره بسیاری از پستانداران بزرگ خشکی از قاره آمریکا در نزدیکی پایان آخرین عصر یخبندان ناپدید شدند.

شرکت کولوسال با برنامه تبلیغاتی گسترده، ادعا کرده است با ایجاد چند تغییر ژنتیکی جزئی در گرگ‌های خاکستری و شبیه‌سازی آن‌ها، توانسته موجودی بسیار شبیه گرگ وحشت منقرض‌شده را دوباره به دنیا برگرداند. مجلات معروفی مثل تایم و نیویورکر قبل از اعلام عمومی این پروژه، به‌طور اختصاصی اجازه بازدید از این حیوانات را داشتند.

گرگ وحشت خویشاوند گرگ خاکستریِ امروزی به شمار می‌رود، اما تفاوت‌های آشکاری میان اسکلت این دو گونه وجود دارد.

براساس توالی‌یابی دو ژنوم جدید از گرگ وحشت، پژوهشگران شرکت کولوسال به این نتیجه رسیده‌اند که گرگ‌های وحشت بیش از ۲٫۵ میلیون سال پیش، شاخه‌ای مجزا در تیره سگان تشکیل دادند. این درحالی است که خرس قهوه‌ای و خرس قطبی حدود یک میلیون سال پیش از هم جدا شدند. این جدایی تکاملی بزرگ به این معناست که احتمالاً تفاوت‌های ژنتیکی زیادی بین گرگ‌های خاکستری و گرگ‌های وحشت وجود دارد. از نظر اندازه، گرگ وحشت در حد و اندازه‌ی گرگ‌های خاکستری بزرگ امروزی بوده است.

مقایسه‌های انجام‌شده بین ژنوم‌های جدید و ژنوم‌های اعضای دیگر خانواده سگان نشان می‌دهد گرگ وحشت پوششی با رنگ روشن داشته است.

طبق تحقیقاتی که شرکت کولوسال به طور داخلی انجام داده (اما هنوز منتشر نکرده)، برای ایجاد تفاوت‌های اصلی بین گرگ وحشت و گرگ خاکستری، باید ۱۴ بخش مختلف ژنوم تغییر کند و درمجموع، ۲۰ تغییر ژنتیکی برای این کار نیاز است.

بنا به گزارش‌ها، در حیوانات جدید ۱۵ تغییر ژنتیکی ایجاد شده است. اما هنوز علت تفاوت این تعداد تغییر نسبت به آنچه قبلاً گفته شده (۲۰ تغییر) مشخص نیست. سخنگوی شرکت کولوسال نیز به نشریه ارز تکنیکا گفت است که این شرکت فعلاً تمام تغییرات ژنتیکی را که انجام داده است، فاش نمی‌کند.

اطلاعاتی که کولوسال منتشر کرده نشان می‌دهد هدف اصلی آن‌ها این بوده که ظاهر گرگ وحشت را بازسازی کنند و عمدتا روی اندازه بزرگ و پوشش سفید آن تمرکز کرده‌اند. برای مثال، پژوهشگران برای بزرگ‌تر کردن اندازه حیوانات جدید، واریانتی ژنی را وارد کرده‌اند که در جمعیت گرگ‌های خاکستری با جثه‌ی بزرگ پیدا می‌شود، نه واریانتی که در ژنوم گرگ وحشت وجود دارد.

برای رسیدن به رنگ پوشش روشن نیز تغییرات مشابهی انجام شده است. این روش محتاطانه است؛ زیرا از قبل مشخص شده این تغییرات با باقی ژنوم گرگ خاکستری سازگاری دارند.

در بعضی موارد، واریانت‌های ژنی مختص گرگ وحشت وارد ژنوم حیوانات جدید شده است. اما چون فهرست کاملی از همه تغییرات ژنتیکی منتشر نشده، نمی‌توان دقیقاً گفت چند مورد از ۱۵ تغییر، مربوط به ویژگی‌های خاص گرگ وحشت هستند.