ال‌جی به اتهام جاسوسی تلویزیون‌هایش پاسخ داد
ال‌جی به اتهام جاسوسی تلویزیون‌هایش پاسخ داد
گزارش‌های تازه درباره‌ی مدل‌های مختلف تلویزیون ال جی دوباره بحث‌های قدیمی حریم خصوصی را زنده کرده‌اند؛ بحثی که این‌بار از زاویه‌ای حساس‌تر مطرح شد، یعنی اینکه تلویزیون فقط تصویر و صدا را پخش نمی‌کند، بلکه ممکن است داده هم جمع کند و برای سرورهای ناشناس بفرستد.
پس از آن‌که چند پژوهشگر مستقل یافته‌هایی نگران‌کننده درباره‌ی ثبت و بارگذاری داده‌های کاربران توسط تلویزیون‌های ال‌جی منتشر کردند، شرکت در بیانیه‌ای اعلام کرد که «برخی پوشش‌های رسانه‌ای اخیر شاید به سوءبرداشت‌هایی درباره‌ی شیوه‌ی کار تلویزیون‌های هوشمند ال‌جی دامن زده باشند.»
ال‌جی در پاسخ خود تأکید کرده است که تلویزیون‌هایش «گفت‌وگوهای کاربران را به‌طور پیوسته ضبط یا منتقل نمی‌کنند» و تشخیص واژه‌ی بیدارباش به‌صورت محلی پردازش می‌شود. با این حال، واژه‌ی «پیوسته» در این توضیح نقش مهمی دارد، چون Gamers Nexus نشان داده بود یک تلویزیون LG حتی پس از زمانی که انتظار می‌رفت دستیار هوش مصنوعی دیگر در حال گوش‌دادن نباشد، همچنان گفت‌وگوهای محیطی را به‌طور گسترده ثبت می‌کند.
ال‌جی همچنین گفته است قابلیت‌هایی مثل Automatic Content Recognition (ACR) و تشخیص صدا و تبلیغات «اختیاری» هستند و به‌صورت پیش‌فرض فعال نمی‌شوند. ال‌جی توضیح داده که ACR از فناوری «اثر انگشت صوتی» و پردازشگر صوتی داخلی تلویزیون، نه بلندگو، برای شناسایی محتوا استفاده می‌کند و هیچ‌یک از این موارد را جمع‌آوری نمی‌کند: اسکرین‌شات، اسکرین‌ریکورد، ویدئوهای ضبط‌شده، صدای ضبط‌شده و سایر ضبط‌های صوتی از تلویزیون.
با وجود این توضیحات، بیانیه‌ی ال‌جی به چند پرسش مهم دیگر نپرداخته است؛ از جمله اینکه حجم کل داده‌های گردآوری‌شده چقدر است، داده‌ها با چه نهادها یا طرف‌هایی به اشتراک گذاشته می‌شوند، آیا بازیگران مخرب می‌توانند از این قابلیت‌ها سوءاستفاده کنند یا نه و چرا تنظیمات حریم خصوصی به‌گونه‌ای نمایش داده می‌شوند که ممکن است برای کاربر شفاف نباشند.
ماجرا از همین‌جا پیچیده می‌شود. در روایت ال‌جی، مسئله بر سر فعال‌بودن یا نبودن چند قابلیت مشخص استوار است. در روایت منتقدان، مسئله بزرگ‌تر به نظر می‌رسد و به مرز میان تجربه‌ی کاربری، تبلیغات هدفمند و نظارت داده‌محور گره می‌خورد. همین فاصله‌ی روایتی باعث شده است که پاسخ شرکت، دست‌کم در مقطع فعلی، بیشتر شبیه یک دفاع محدود باشد تا جمع‌بندی نهایی.
تلویزیون‌های هوشمند سال‌ها است که فقط یک نمایشگر نیستند و به دستگاهی تبدیل شده‌اند که به شبکه وصل می‌شود، رفتار تماشا را می‌سنجد، سلیقه را حدس می‌زند و برای بعضی مدل‌های کسب‌وکار، داده را به دارایی تبدیل می‌کند.
پرونده‌ی ال‌جی فقط یک اختلاف فنی نیست و بحثی گسترده‌تر درباره‌ی حریم خصوصی در دستگاه‌های متصل را پیش می‌کشد؛ دستگاه‌هایی که در خانه حضور دارند، به اینترنت وصل‌اند و از دل رفتار روزمره، داده استخراج می‌کنند.
نظر شما درباره‌ی حریم خصوصی تلویزیون‌های هوشمند چیست؟
