امیرمسعود عابدین: از یخهای قطب جنوب گرفته تا شنهای روان صحرای آفریقا و صخرههای سرسخت هیمالیا، هر جا که نشانی از خشکی باشد، رد تایر یک تویوتا لندکروزر قطعا آنجا دیده میشود. این شاسیبلندهای ژاپنی به سرسختی بیحد و مرز و استهلاک ناچیز شهرت دارند؛ خودرویی که در سال ۱۹۵۱ متولد شد. لندکروزر در طول هفت دهه و از میان هشت نسل تکاملی، از یک خودروی خشن جنگی به مظهر آرامش و جانسختی برای خانوادهها تبدیل شد.
براساس گزارش hotcars، اگرچه تکتک نسلهای لندکروزر خودروهایی ضدگلوله و خرابنشدنی بودند، اما در دهه ۹۰ میلادی و با معرفی نسل اتاق ۸۰ (J۸۰) بود که این غول ژاپنی یاد گرفت چگونه در حال دشتنوردی، لوکس و راحت باشد. این نسل برای نخستین بار ویژگیهایی چون کیسه هوا، کابین نرم، فنرهای لول و سیستم چهار چرخ محرک دائمی را به این خانواده آورد. تویوتا برای اثبات ادعای خود، در سال ۱۹۹۶ این خودرو را بدون هیچگونه تقویت یا تغییر کارخانهای، یعنی کاملا استاندارد، به رالی مرگبار پاریس-داکار فرستاد و در کمال شگفتی، رتبههای اول و دوم کلاس خودروهای استاندارد را از آن خود کرد. اتاق ۸۰ خیلی زود به یک اسطوره تبدیل شد؛ شاسیبلندی بینقص که هم برای خریدهای روزمره کاربرد داشت و هم در آفرود هیچ رقیبی جلودارش نبود.
چرا عاشقان آفرود هنوز فدایی اتاق ۸۰ هستند؟
با اینکه لندکروزر در طول سه دهه بعد مسیر تکامل را طی کرد و به غولهای هیبریدی امروزی تبدیل شد، اما اتاق ۸۰ هنوز هم در بازار دستدومها مثل ورق زر خرید و فروش میشود. این خودرو دقیقا در نقطه طلایی تاریخ تویوتا ایستاده است؛ آخرین لندکروزری که پیش از ورود پیچیدگیهای الکترونیکی و تمرکز بیش از حد روی آپشنهای لوکس ساخته شد و روح مکانیکی خالص و جانسختی نظامی خود را حفظ کرد. بیدلیل نیست که میانگین قیمت نسخههای تمیز آن هنوز حدود ۲۸ هزار دلار است و نمونههای کلکسیونیاش با قیمتهای ششرقمی معامله میشوند. برخلاف لندکروزر مدرن اتاق ۳۰۰ که با پیشرانه چهار سیلندر هیبریدی، بردهای الکترونیکی پیچیده و سیستم تعلیق الکترونیکی عرضه میشود، اتاق ۸۰ حسی زمخت، تعمیرپذیر و بینهایت تغییرپذیر دارد.
شاسیبلندی که تویوتا باید امروز بسازد
بسیاری از کارشناسان معتقدند تویوتا بعد از اتاق ۸۰ کمی از مسیر اصلی خود منحرف شد؛ به همین دلیل، طراحان خودرو آستینها را بالا زدهاند تا یک نسخه مدرن و بهروزشده (رستوماد) از این اسطوره خلق کنند که جایش در خط تولید امروز تویوتا خالی است. این طرح مفهومی، تمام اصالت و سادگی اتاق ۸۰ را حفظ کرده و آن را به قرن بیست و یکم آورده است؛ یک ماشین خشن که هیچ سازشی در آفرود ندارد و میتواند به راحتی مالکان رانگلر و برانکو را از حسادت به فکر فرو ببرد. ترکیب طراحی مکعبی کلاسیک با خطوط مدرن، هویتی تازه به این جنگجوی داکار بخشیده است. رنگ سبز زیتونی متالیک تیره در کنار قطعات محافظ مشکی رنگ و چراغهای مدرن LED، ابهت خاصی روی جاده و بیابان به آن میدهد.
خشن در ظاهر، کاربردی در عمل
در نمای جلو، جلوپنجره نوستالژیک تویوتا همچنان با افتخار خودنمایی میکند، اما حالا با چراغهای تمام LED مدرن، مه شکنهای قوی و یک لایتبار سراسری روی سقف برای تاریکی مطلق شب تجهیز شده است. سپر فولادی و ضخیم مشکی رنگ در گوشهها زاویهای رو به بالا دارد تا خودرو هنگام صخرهنوردی به جایی گیر نکند و در میانهاش نیز یک وینچ قدرتمند و سینی محافظ زیر بدنه جا خوش کرده است. اگر از زاویه کناری به آن نگاه کنید، تناسبات کلاسیک بدنه، درها و پنجرهها دستنخورده باقی ماندهاند، اما گلگیرها پهنتر شدهاند تا لاستیکهای پهن و مرتفع به خوبی زیر گلگیر بازی کنند. در نمای عقب نیز یک لاستیک زاپاس بزرگ روی جک چرخان به همراه یک گالن بیست لیتری بنزین، ظاهر این پرنده مکانیکی را کاملا آماده یک سفر اکتشافی طولانی کرده است.
زیر کاپوت این اسطوره چه میگذرد؟
نسخههای اصلی اتاق ۸۰ در زمان خود با موتورهای شش سیلندر خطی بنزینی و دیزلی تا حجم ۴٫۵ لیتر عرضه میشدند که نهایتا ۲۱۵ اسب بخار قدرت تولید میکردند. اما برای این نسخه مدرن و رستوماد، ایده جذابتری وجود دارد؛ تجهیز خودرو به موتور اسطورهای ۵٫۷ لیتری هشت سیلندر تویوتا (کد ۳UR-FE) که در مدلهای ۲۰۰۸ تا ۲۰۲۱ یافت میشد. این پیشرانه تنفس طبیعی با تولید ۳۸۱ اسب بخار قدرت، گشتاوری غولآسا را در اختیار راننده میگذارد تا این لندکروزر نونوار شده، به معنای واقعی کلمه به یک هیولای توقفناپذیر در شیبهای تند و تپههای شنی تبدیل شود.
۵۸۳۲۲
