به گزارش خبرگزاری بیکینگ، سیارک چیکشلوب حدود ۶۶ میلیون سال پیش در منطقهای که امروزه شبهجزیره یوکاتان مکزیک قرار دارد، به زمین برخورد کرد. این برخورد باعث تغییرات گسترده زیستمحیطی و انقراض حدود ۷۵ درصد از گونههای زمین، از جمله دایناسورهای غیرپرنده، شد.
پژوهشگران برای شناسایی ماهیت این سیارک، لایه نازکی از خاک رس را که در نقاط مختلف جهان پس از برخورد تشکیل شده بررسی کردند. آنها با اندازهگیری دقیق ایزوتوپهای نیکل به این نتیجه رسیدند که عامل برخورد احتمالاً یک کندریت کربنی از نوع CO بوده است؛ نوعی شهابسنگ بسیار نادر که تنها بخش کوچکی از شهابسنگهای شناختهشده روی زمین را تشکیل میدهد.
سیارک چیکشلوب چه چیزی داشت که انقراض را رقم زد؟
این جرم آسمانی حدود ۱۰ تا ۱۵ کیلومتر قطر داشت و با سرعتی نزدیک به ۶۴ هزار کیلومتر بر ساعت به زمین برخورد کرد. انرژی حاصل از برخورد، سیارک را تقریباً بهطور کامل تبخیر کرد و دهانهای عظیم در محل برخورد به وجود آورد که اکنون زیر سطح شبهجزیره یوکاتان مدفون است.
دانشمندان پیشتر احتمال میدادند گوگرد موجود در سیارک نقش مهمی در ایجاد تغییرات اقلیمی پس از برخورد داشته باشد. اما کندریتهای کربنی نوع CO نسبت به بسیاری از انواع دیگر شهابسنگها گوگرد و مواد فرّار کمتری دارند.
به همین دلیل، پژوهشگران اکنون توجه بیشتری به ذرات ریز و غبار ناشی از برخورد دارند که پس از انفجار وارد جو زمین شدند و میتوانستند تغییرات گستردهای در شرایط آبوهوایی و محیط زیست ایجاد کنند.
منشأ سیارک قاتل دایناسورها هنوز مشخص نیست
با وجود شناسایی ترکیب احتمالی سیارک، منشأ دقیق آن همچنان مشخص نیست. پژوهشگران احتمال میدهند این جرم از مناطق دوردست منظومه شمسی یا بخشهای بیرونی کمربند سیارکی، در نزدیکی مشتری، آمده باشد.
منبع: scitechdaily
۲۲۷۲۲۷
