کابل‌های ارتباطی زیردریایی، ستون فقرات اینترنت جهانی محسوب می‌شوند و روزانه حجم عظیمی از اطلاعات را میان قاره‌ها جابه‌جا می‌کنند. انتقال داده‌های وب‌سایت‌ها، شبکه‌های اجتماعی، برنامه‌های کاربردی و خدمات ابری به عملکرد این شبکه وابسته است؛ زیرساختی که بیشتر کاربران هرگز آن را نمی‌بینند.
بر اساس گزارشی که وب‌سایت SlashGear منتشر کرده است، طول مجموع کابل‌های زیردریایی فعال در جهان از یک میلیون و ۵۰۰ هزار کیلومتر فراتر می‌رود. این کابل‌ها برخلاف تصور رایج درباره نقش محوری ماهواره‌ها در اینترنت جهانی، اصلی‌ترین مسیر انتقال داده‌های بین‌المللی به شمار می‌روند.
چه شرکت‌هایی مالک کابل‌های اینترنتی هستند؟
مالکیت کابل‌های زیردریایی ساختار یکسانی ندارد. برخی از این کابل‌ها به‌طور کامل در اختیار یک شرکت قرار دارند، اما بسیاری از آنها حاصل سرمایه‌گذاری مشترک چند شرکت مخابراتی و فناوری هستند.
در این مدل همکاری، شرکت‌های مشارکت‌کننده هزینه‌های ساخت، نصب، نگهداری و بهره‌برداری از ظرفیت کابل‌ها را میان خود تقسیم می‌کنند. به این ترتیب، هر شرکت می‌تواند از ظرفیت ارتباطی این زیرساخت برای انتقال داده‌های مورد نیاز خود استفاده کند.
در سال‌های اخیر، شرکت‌های بزرگی مانند گوگل، آمازون، متا و مایکروسافت حضور پررنگ‌تری در پروژه‌های کابل‌های زیردریایی داشته‌اند. این شرکت‌ها با سرمایه‌گذاری در ساخت و توسعه مسیرهای ارتباطی جدید، به دنبال گسترش زیرساخت‌های مورد نیاز برای ارائه خدمات دیجیتال در سراسر جهان هستند.
چرا غول‌های فناوری در کابل‌های زیردریایی سرمایه‌گذاری می‌کنند؟
گسترش رایانش ابری، هوش مصنوعی و خدمات مراکز داده، نیاز به انتقال سریع و مداوم حجم عظیمی از اطلاعات را افزایش داده است. این خدمات برای عملکرد مناسب به شبکه‌های ارتباطی پرظرفیت و پایدار وابسته هستند.
به همین دلیل، سرمایه‌گذاری مستقیم در کابل‌های زیردریایی برای شرکت‌های فناوری صرفاً یک اقدام زیرساختی نیست، بلکه مزیتی راهبردی محسوب می‌شود.
مالکیت یا مشارکت در این شبکه‌ها به شرکت‌ها کمک می‌کند ظرفیت ارتباطی بیشتری در اختیار داشته باشند و کنترل بهتری بر مسیر انتقال داده‌های مورد نیاز خدمات خود اعمال کنند. این موضوع به‌ویژه برای شرکت‌هایی که مراکز داده و خدمات ابری گسترده‌ای در مناطق مختلف جهان دارند، اهمیت زیادی دارد.
گوگل در چندین پروژه کابل زیردریایی مشارکت کرده و آمازون، متا و مایکروسافت نیز با سرمایه‌گذاری در این حوزه، به توسعه شبکه ارتباطی بین‌المللی کمک می‌کنند.
شبکه جهانی کابل‌های زیردریایی چقدر گسترده است؟
بر اساس داده‌های مؤسسه TeleGeography که در گزارش یادشده به آنها استناد شده، شبکه جهانی ارتباطات زیردریایی از حدود ۷۰۹ سیستم کابلی تشکیل شده است. از این تعداد، ۶۰۷ سیستم در حال بهره‌برداری هستند و ۱۰۲ سیستم دیگر در مرحله برنامه‌ریزی قرار دارند.
طول کابل‌ها نیز تفاوت زیادی دارد. برخی از آنها مسیرهای نسبتاً کوتاهی را پوشش می‌دهند، در حالی که سیستم‌های ارتباطی طولانی‌تر برای اتصال مناطق جغرافیایی دور از یکدیگر طراحی شده‌اند.
برای نمونه، برخی مسیرهای زیردریایی به حدود ۴۵ هزار کیلومتر می‌رسند و با اتصال مناطق مختلف جهان، امکان برقراری ارتباط میان قاره‌ها را فراهم می‌کنند.
گسترش این شبکه نشان می‌دهد که با افزایش وابستگی اقتصاد دیجیتال به اینترنت، کابل‌های زیردریایی بیش از گذشته به زیرساختی راهبردی تبدیل شده‌اند؛ زیرساختی که نه‌تنها ارتباطات روزمره کاربران، بلکه عملکرد خدمات ابری، هوش مصنوعی و بخش بزرگی از اقتصاد جهانی به آن وابسته است.
