به گزارش ساینس دیلی، پیش‌تر تصور می‌شد سلول‌های تی که پس از عفونت در بافت‌های بدن باقی می‌مانند و در صورت بازگشت عامل بیماری‌زا به‌سرعت واکنش نشان می‌دهند، بیشتر تحت تأثیر پیام‌های شیمیایی فعالیت می‌کنند.
اما پژوهش جدیدی که در نشریۀ نیچر ایمونولوژی (Nature Immunology) منتشر شده است، نشان می‌دهد این سلول‌ها می‌توانند میزان سختی بافت‌های اطراف را تشخیص دهند و از این اطلاعات فیزیکی برای تبدیل شدن به سلول‌های حافظهٔ سیستم ایمنی استفاده کنند.
جودیت مندل، استاد فیزیولوژی دانشگاه مک‌گیل و سرپرست پژوهش، می‌گوید این یافته نشان می‌دهد سلول‌های تی می‌توانند محیط اطرافشان را «حس کنند» و با شرایط فیزیکی سازگار شوند. به گفتۀ او، نیروهای مکانیکی بافت‌ها ممکن است در بقای بلندمدت این سلول‌های محافظ نقش داشته باشند.
تأثیر احتمالی بر درمان سرطان و بیماری‌های ایمنی
شناخت واکنش سلول‌های تی به شرایط فیزیکی می‌تواند به توسعۀ روش‌های درمانی تازه برای بیماری‌های خودایمنی، آلرژی و عوارض ناشی از پس زدن پیوند عضو کمک کند.
این یافته همچنین برای ایمنی‌درمانی سرطان اهمیت دارد. تومورها اغلب متراکم‌اند و نفوذ سلول‌های ایمنی به آن‌ها دشوار است. شناخت سازوکار سازگاری سلول‌های تی با چنین محیط‌هایی ممکن است به طراحی روش‌های ایمنی‌درمانی کمک کند که بهتر بتوانند به تومورها نفوذ کنند و آن‌ها را هدف قرار دهند.
سلول‌های ایمنی چگونه سختی بافت را تشخیص می‌دهند؟
پژوهشگران سلول‌های ایمنی انسان و موش را در ژل‌های کلاژنی ویژه‌ای قرار دادند که بافت‌هایی با درجات مختلف سختی را شبیه‌سازی می‌کردند.
نتایج نشان داد هرچه سختی ژل بیشتر می‌شد، احتمال اینکه سلول‌های تی ویژگی‌های سلول‌های حافظۀ مقیم بافت را پیدا کنند، افزایش می‌یافت.
پژوهشگران اکنون در تلاش‌اند حسگر مولکولی مسئول تشخیص اطلاعات محیط فیزیکی را شناسایی کنند و دریابند این حسگر چگونه اطلاعات نیروهای مکانیکی را به تغییر رفتار سلول‌ها تبدیل می‌کند و در نتیجه، سیستم ایمنی مصونیت ماندگار ایجاد می‌کند.
