یک عامل قدرتمند فراتر از رژیم غذایی و ورزش در تعیین طول عمر اثرگذار است

شب‌بیداری‌های مداوم و محرومیت از خواب کافی، ممکن است بهایی سنگین‌تر از خستگی روز بعد داشته باشد: کوتاه‌تر شدن طول عمر. مطالعه‌ای جدید نشان می‌دهد که کمبود خواب، حتی از رژیم غذایی نامناسب و ورزش‌نکردن هم تأثیر قوی‌تری بر کاهش امید به زندگی دارد.

یافته‌های تازه حاصل تحلیل داده‌های گسترده‌ای است که توسط پژوهشگران دانشگاه علوم و سلامت اورگان انجام شده است. تیم با بررسی نظرسنجی‌های سراسری در ایالات متحده دریافتند که در میان عوامل تهدیدکننده‌ی طول عمر، کم‌خوابی در جایگاهی بسیار بالا قرار می‌گیرد و تنها سیگارکشیدن ارتباطی قوی‌تر با مرگ‌ومیر زودرس دارد.

پژوهشگران در مطالعه، خواب کمتر از هفت ساعت در شب را به عنوان «خواب ناکافی» تعریف کردند و سپس تأثیر متغیرهای دیگری مانند نداشتن تحرک، وضعیت شغلی و سطح تحصیلات را نیز در محاسبات خود به حساب آوردند، اما ارتباط مستقیم میان کم‌خوابی و کاهش امید به زندگی همچنان به قوت خود باقی ماند.

اگرچه مطالعه از نوع مشاهداتی است و نمی‌تواند رابطه‌ی علت و معلولی قطعی را ثابت کند، شواهد آن‌قدر قوی هستند که نمی‌توان نادیده‌شان گرفت. خواب کافی تقریباً برای تمام جنبه‌های سلامتی ما حیاتی است. حتی از‌دست‌دادن خواب تنها برای یک شب می‌تواند به مدارهای مغزی و سیستم ایمنی بدن ضربه بزند.

پژوهش به‌طور خاص به دو بیماری خطرناک اشاره می‌کند: چاقی و دیابت. هر دوی این بیماری‌ها ارتباط تنگاتنگی با کیفیت پایین خواب دارند و از عوامل اصلی کاهش طول عمر در سراسر جهان محسوب می‌شوند.

مک‌هیل می‌افزاید: «این موضوع بدیهی و کاملاً منطقی است، اما مشاهده‌ی اینکه در تمام مدل‌های آماری به این شکل قوی نمود پیدا کرده، همچنان غافلگیرکننده بود. خواب خوب شبانه نه تنها باعث می‌شود احساس بهتری داشته باشید، بلکه طول عمرتان را نیز افزایش می‌دهد.»

خبر خوب این است که برخلاف بسیاری از عوامل دیگر، عادات خواب تا حد زیادی تحت کنترل خود ما هستند. کنارگذاشتن عادت‌هایی مانند مرور اخبار در رختخواب یا اختصاص‌دادن زمانی کوتاه به مدیتیشن و یوگا، می‌تواند تفاوت چشمگیری ایجاد کند.

بر اساس توصیه صریح متخصصان، لازم است که بزرگسالان هر شب حداقل هفت ساعت بخوابند. شاید وقت آن رسیده است که خواب را نیز در همان جایگاهی قرار دهیم که برای تغذیه سالم و ورزش‌کردن قائل هستیم؛ زیرا خواب کافی در حقیقت سرمایه‌گذاری مستقیم و هوشمندانه بر روی بزرگ‌ترین و ارزشمندترین دارایی زندگی ما، یعنی طول عمر، محسوب می‌شود.

پژوهش در مجله‌ی Sleep Advances منتشر شده است.