یافته‌های جدید درباره امکان ریشه‌یابی علل سرطان‌ها در DNA

این مطالعه کمبریج چگونه باعث پیشرفت تحقیقات درباره سرطان می‌شود؟

 یکی از بزرگترین بهره‌برداری‌ها از مطالعه حاضر تهیه یک اگوریتم مرتبسازی ژنوم به نام برازش چندمرحله‌ای امضا، یا FitMS، است که برای ارجاع متقابل توالی‌های سرطان با سرعت بالا طراحی شده است. به نوشته ساینس، FitMS امضاهای خاص اندامی را شناسایی می‌کند و آنها را با «امضاهای نادر مضاعف» مقایسه می‌کند. استفاده از این روش باعث کاهش دشواری توالیبندی نمونه‌های داده‌های سرطانی جدید می‌شود، که قاعدتاً باعث ساده‌تر شدن مضاعف پژوهش‌های سرطان خواهد شد.
 
توالیبندی ژنوم کامل یکی از دو فرایندی است که، به نوشته وبسایت Technology Networks، می‌توان آن را «توالیبندی نسل بعدی» لحاظ نمود. این نخستین روش توالیبندی است که می‌تواند کلیت یک ژنوم را توالیبندی کند، که، نسبت به روش دیگر با عنوان توالیبندی اکسوم کامل (که فقط مناطق کدگذاری‌شده پروتئینی ژنوم را هدف قرار می‌دهد)، باعث فراهم آمدن بینش‌های عمیقتری درباره ژنوم می‌شود.