گرسنه‌ترین سیاه‌چاله جهان روزانه یک خورشید را می‌بلعد
گرسنه‌ترین سیاه‌چاله جهان روزانه یک خورشید را می‌بلعد
وقتی ستاره‌شناس‌ها برای اولین بار اختروش‌ها را کشف کردند بسیار گیج شده بودند. در ابتدا این اجرام را منبع پرتوهای فرکانس رادیویی می‌دانستند؛ اما رصدهای بعدی نشان دادند که آن‌ها شباهت زیادی به ستاره‌ها دارند؛ درحالی‌که طیف این ستاره‌های ظاهری نمایانگر طول موج‌هایی بود که قبلا در هیچ اتم شناخته‌شده‌ای دیده نشده بود.در نهایت دانشمندان متوجه شدند طیف‌های یادشده در واقع خطوط طیفی اتم‌های عادی هستند که به دلیل فاصله‌های دور به سمت قرمز طیف گرایش پیدا کرده یا اصطلاحا دچار پدیده انتقال به سرخ شده‌اند. به‌این‌ترتیب ستاره‌هایی که از این فاصله‌ها می‌بینیم حتی از کل کهکشان میزبانشان هم نورانی‌تر هستند. درنهایت دانشمندان متوجه شدند این اختروش‌ها در واقع نوری هستند که بر اثر تغذیه‌ی فعالانه‌ی سیاه‌چاله‌ی کلان جرم در مرکز یک کهکشان به وجود می‌آیند.با این‌حال یافتن نمونه‌های جدید اختروش‌ها همواره کار دشواری بوده است، زیرا این اجرام در اغلب تصاویر به ستاره‌ها شباهت دارند و برای تشخیص آن‌ها باید به طیف و فاصله‌شان پی ببریم. به همین دلیل ممکن است برخی اختروش‌های غیرعادی را نادیده بگیریم، زیرا ماهیتشان را نمی‌شناسیم. این مسئله درباره‌ی J-529-4351 هم صدق می‌کند که ظاهرا درخشان‌ترین اختروشی باشد که تاکنون کشف شده است.
مجله خبری بیکینگ
