به گزارش بیکینگ، بسیاری از بازیکنان و فیزیوتراپیست‌های ورزشی معتقدند سوراخ کردن جوراب می‌تواند به بهبود گردش خون در عضلات ساق کمک کند و احتمال گرفتگی عضلات در دقایق پایانی مسابقه را کاهش دهد. به همین دلیل این روش در سال‌های اخیر به یکی از رایج‌ترین تغییرات تجهیزات در فوتبال حرفه‌ای تبدیل شده است.
کایل واکر، مدافع انگلیسی، از نخستین بازیکنانی بود که این روش را به شکل گسترده مطرح کرد. پس از آن بازیکنان زیادی از لیگ برتر انگلیس، لالیگا و سایر لیگ‌های بزرگ جهان از این ترفند استفاده کردند.
این کار از نظر علمی ثابت شده است؟
اینجاست که ماجرا پیچیده می‌شود.با وجود محبوبیت فراوان این روش، تاکنون پژوهش علمی معتبری که ثابت کند سوراخ کردن جوراب مستقیماً عملکرد ورزشی را بهبود می‌دهد یا از آسیب‌دیدگی جلوگیری می‌کند منتشر نشده است. بسیاری از متخصصان معتقدند مزایای آن بیشتر بر پایه تجربه شخصی بازیکنان است تا شواهد علمی قطعی.
به بیان دیگر، ممکن است این کار برای برخی بازیکنان واقعاً احساس راحتی بیشتری ایجاد کند، اما هنوز مشخص نیست که اثر فیزیولوژیک قابل اندازه‌گیری داشته باشد.
منتقدان چه می‌گویند؟
همه به این ترفند باور ندارند. برخی کارشناسان و حتی هواداران فوتبال معتقدند اگر این روش واقعاً مزیت بزرگی داشت، شرکت‌های بزرگی مانند نایک، آدیداس و پوما تاکنون جوراب‌هایی با همین ویژگی تولید می‌کردند. منتقدان می‌گویند احتمال دارد بخشی از محبوبیت این کار به اثر روانی یا حتی مد فوتبالی مربوط باشد.
سوراخ کردن جوراب بدون ریسک نیست. این کار می‌تواند ساختار فشرده‌سازی جوراب را تضعیف کند، دوام آن را کاهش دهد و حتی در برخی موارد باعث جابه‌جایی ساق‌بندها شود. به همین دلیل بسیاری از متخصصان توصیه می‌کنند اگر بازیکنی قصد انجام این کار را دارد، سوراخ‌ها کوچک و در محل مناسب ایجاد شوند.
۵۸۵۸
