تینا مزدکی_آمارها نشان می‌دهند که بازار گوشی‌های تاشو با سرعت در حال رشد است؛ برای نمونه در بازار چین، فروش این محصولات از ۱.۵ میلیون دستگاه در سال ۲۰۲۱ به بیش از ۱۰ میلیون در سال گذشته رسیده است. این موج با عرضه پرچمداران گران‌قیمتی مثل «گلکسی زد تری‌فولد» (Galaxy Z TriFold) و شایعات پایدار درباره آیفون تاشو، در کنار ورود مدل‌های ارزان‌قیمت اندرویدی به بازار، بیش از پیش تقویت شده است.
با این حال، دنیای کاربران این گوشی‌ها به دو قطب کاملاً متفاوت تبدیل شده است: کسانی که پس از اولین تجربه دیگر هرگز به سراغ گوشی‌های معمولی نمی‌روند و در مقابل، کسانی که بعد از اولین خرید، برای همیشه دور این دسته از محصولات را خط می‌کشند. بررسی شکایات و نظرات کاربران نشان می‌دهد که حتی وفادارترین طرفداران این فناوری نیز با چند چالش اساسی روبرو هستند.
بحران ظرفیت و طول عمر باتری
باتری همواره پاشنه آشیل لوازم الکترونیکی باریک بوده است. مهندسان مجبورند ضخامت بدنه گوشی‌های تاشو را در کمترین حالت ممکن نگه دارند تا دستگاه در حالت بسته بیش از حد زمخت نشود؛ این محدودیت فضا به معنای استفاده از باتری‌های کوچک‌تر و کم‌ظرفیت‌تر است. از سوی دیگر، این گوشی‌ها دارای نمایشگرهای بسیار بزرگتر (و گاهی چندگانه) هستند که انرژی را با سرعتی مضاعف می‌بلعند و کاربر را با بحران شارژدهی مواجه می‌کنند.
دوام لولا از همان روز اول به عنوان کابوس اصلی بازار تاشو شناخته می‌شد و هنوز هم یک پدیده کاملاً حل‌شده نیست. لولاها در ابعاد یک گوشی هوشمند، قطعاتی بسیار کوچک و ظریف هستند که به مرور زمان دچار استهلاک طبیعی می‌شوند. گوشی تاشویی که در روزهای اول لولای محکم و استواری دارد، ممکن است پس از چند ماه یا چند سال استفاده، شل و رها شود. علاوه بر این، کاربران گزارش می‌دهند که این لولاها به شدت در برابر نفوذ گردوغبار، شن و ذرات ریز حساس هستند و تنها با ورود یک ذره کوچک به این درز ظریف، عملکرد روان لولا برای همیشه مختل می‌شود.
محافظ صفحه‌های حباب‌دار و نمایشگرهای نرم
ارتفاع زیاد یا اشکال نامتعارف اکثر گوشی‌های تاشو منجر به ایجاد نسبت‌های ابعاد (Aspect Ratio) غیرمعمولی می‌شود. این مسئله باعث ناسازگاری برخی اپلیکیشن‌ها یا نمایش نامناسب عکس‌ها و ویدیوها خواهد شد؛ مشکلی که بزرگترین مزیت این گوشی‌ها، یعنی داشتن صفحه نمایش بزرگتر را زیر سؤال می‌برد. چالش بعدی «خط تا» (Crease) است؛ فارغ از اینکه نمایشگر چقدر صاف طراحی شده باشد، یک فرورفتگی ملموس در محل لولا وجود دارد. برای بسیاری از کاربران، لمس مدام این برآمدگی کوچک در هنگام اسکرول کردن، از یک ایراد جزئی به یک روانی آزاردهنده تبدیل می‌شود.
برای اینکه یک صفحه نمایش قابلیت خم شدن داشته باشد، ناچار باید از مواد نرم‌تر و آسیب‌پذیرتر ساخته شود. به همین دلیل تولیدکنندگان روی نمایشگر را با یک محافظ پلاستیکی می‌پوشانند. مشکل اینجاست که این محافظ‌ها به دلیل خم و راست شدن مداوم، به سرعت تغییر شکل داده، حباب برمی‌دارند، دچار تغییر رنگ زشت می‌شوند یا جرم و آلودگی به زیر آن‌ها نفوذ می‌کند. در حالی که یک گلس روی گوشی‌های معمولی سال‌ها بدون فرسودگی کار می‌کند، در گوشی‌های تاشو این محافظ‌ها خیلی زود از کار می‌افتند و تعویض آن‌ها نیز چالش‌برانگیز است.
منبع: bgr
۵۸۳۲۳
