پروژه هیجانانگیز پژوهشگران: استفاده از بدن انسان برای تأمین انرژی گجتهای پوشیدنی
پروژه هیجانانگیز پژوهشگران: استفاده از بدن انسان برای تأمین انرژی گجتهای پوشیدنی
پیشرفتهای فناوری امکان ساخت دستگاههای پوشیدنی الکترونیک کوچکتر با ویژگیهای بیشتر را امکانپذیر کرده؛ اما همچنان مشکل تأمین انرژی این محصولات همچنان باقی است. پژوهشگران Future Interfaces روش جدیدی به نام Power-over-Skin ابداع کردهاند که میتواند با استفاده از انرژی رادیویی بدن انسان، انرژی موردنیاز دستگاههای پوشیدنی را تأمین کند و درنتیجه، نیاز به باتری را بین ببرد.براساس مطالعات پژوهشگران دانشگاه کارنگی ملون، بدن انسان در تولید انرژی رادیویی ۴۰ مگاهرتز کارآمد است. آنها با استفاده از سیستم دریافتکنندهی پوشیدنی، انرژی تولیدی بدن را استخراج میکنند. این دریافتکنندهها بهگونهای بهینه شدهاند تا سبک و کوچک باشند و با روش خازنی عمل میکنند؛ بنابراین، امکان استفاده از آنها حتی از روی لباس هم وجود دارد.پژوهشگران فناوری استفاده از انرژی تولیدی بدن انسان را با دستگاههای متنوعی ازجمله حلقههای هوشمند بلوتوث و دستگاههای نظارت بر سلامت آزمایش کردند. روش مذکور به کاربران اجازه میدهد تا همزمان و بدون نیاز به شارژ مکرر از چندین دستگاه استفاده کنند و شرکتها نیز میتوانند با بهرهگرفتن از آن نسل جدیدی از دستگاههای پوشیدنی سبکتر و بدون باتری را بسازند.Future Interfaces Groupفناوری Power-over-Skin علاوهبر کاهش نیاز به باتری و کاهش وزن دستگاههای پوشیدنی، میتواند وابستگی این محصولات به مواد معدنی کمیاب را کاهش دهد. با فرض اینکه روش مذکور اثرهای جانبی خاصی نداشته باشد، امکان دارد در آینده بهعنوان منبع تأمین انرژی دستگاههایی مثل دستبندهای سلامتی و دستگاههای پزشکی استفاده شود.مقالات مرتطب:فناوری شارژ ۳۲۰ وات ریلمی در کمتر از ۵ دقیقه، باتری گوشی را شارژ میکندتأیید شد: فناوری شارژ ۳۰۰ وات وارد گوشیهای ریلمی میشودپژوهشگران Future Interfaces ایدهی خود را با ساعتهای مکانیکی مقایسه کردهاند که با نبض بدن شارژ میشدند. در فناوری جدید، انرژی بدن انسان جایگزین باتریهای معمولی میشود و میتواند بهعنوان روشی پیشرفتهتر برای تأمین انرژی دستگاههای پوشیدنی استفاده شود.در آزمایشهای فناوری Power-over-Skin، مکان و فاصلهی بین فرستنده و گیرندهی اهمیت داشت. محققان در آزمایشهای خود برخی نقاط بدن ازجمله مچ پا، گردن، بازوها و انگشت را بررسی کردند. اگرچه انتقال انرژی با روش Power-over-Skin ازطریق لباس امکانپذیر است، در این سناریو کارایی کمتری دارد. فناوری مذکور مرحلهی اثبات مفهوم را با موفقیت گذارنده و ظرفیتهای خود را نشان داده است و میتواند به توسعهی محصولات پوشیدنی پیشرفتهتر و بدون باتری کمک کند.
