مهندسی که سابقه حضور در المپیک را هم دارد؛ اما همچنان نمیتواند شغل پیدا کند
مهندسی که سابقه حضور در المپیک را هم دارد؛ اما همچنان نمیتواند شغل پیدا کند
شان گیل، مهندسی ۳۲ ساله با سابقهی شرکت در المپیک، در گفتوگو با بیزنس اینسایدر از اوضاع عجیب زندگی خود صحبت کرد. در ادامه گفتههای گیل را مشاهده میکنید.
«در المپیک تابستانی پاریس، تنها ورزشکاری بودم که پرچم بلیز را بر دوش میکشیدم. هنگام راهپیمایی مراسم افتتاحیه، با غرور و انرژیِ تمام، پرچم کشورم را تکان دادم. هرگز تصور نمیکردم این لحظه دیده شود، اما ویدیوهای مربوط به من در شبکههای اجتماعی بیش از ۱۰ میلیون بازدید داشتند»
«پشت این صحنهی پرشور و هیجان، داستان دیگری جریان داشت: مصاحبهی شغلی در فرودگاه هیوستون پیش از پرواز به فرانسه، گفتوگوهای شبانه از دهکدهی المپیک با تنظیم وقت براساس ساعت آمریکا و نزدیک به ۳۰۰ درخواست کار در یک سال گذشته که هنوز هم به نتیجه نرسیدهاند.»
«در می ۲۰۲۴ (اردیبهشت و خرداد ۱۴۰۳) با مدرک کارشناسی مهندسی صنایع از دانشگاه تگزاس ای اند ام در کینگزویل فارغالتحصیل شدم. تصور میکردم یافتن شغل ساده است، اما واقعیت کاملاً متفاوت بود. با وجود چندین مصاحبه، هنوز پیشنهادی دریافت نکردهام.»
«سالها است که سطح بینالمللی ورزش میکنم. رقابت در دوی ۱۰۰ متر المپیک توکیو ۲۰۲۱ و پاریس ۲۰۲۴، عضویت در تیم ملی بلیز و نقلمکان از زادگاهم به تگزاس پس از جلب توجه مربی دانشگاه، بخشی از زندگی ورزشی من محسوب میشوند. تمرکز روی ورزش سود مالی برای برایم نداشت؛ بهگونهای که هرگز برای حضور در المپیک یا مسابقات جهانی دستمزدی دریافت نکردم و تنها کمکهزینهی سفر از فدراسیون ملی به من تعلق میگرفت. باتوجه به زندگی ورزشی پرفشار، پایبندی به یک دورهی کارآموزی شغلی خیلی برای من سخت محسوب میشد.»
«پس از فارغالتحصیلی، به دلیل محدودیتهای ویزای تحصیلی F-1، مجبور شدم به بلیز بازگردم. حالا در خانهی پدربزرگ و مادربزرگم زندگی و تلاش میکنم گرینکارتی که در دوران کودکی از دست دادم را بگیرم. پدرم شهروند آمریکا است، اما زندگی در بلیز باعث شد اقامتم در ایالات متحده لغو شود. من حتی بخشی از دوران کودکی خود را تگزاس گذراندم، اما برای داشتن گرینکارت باید عمدتاً در آمریکا زندگی کرده باشید که برای من اینگونه نبود.»
«شاید بهدلیل حقوق درخواستی بالا، بهینه نبودن روزمه برای سیستمهای ردیابی متقاضی یا وضعیت مهاجرت و گرینکارتم، در یافتن شغل ناکام بودهام. ابتدا فقط موقعیتهای شغلی مربوط به مهندسی صنایع را هدف میگرفتم، اما بهتدریج دامنهی درخواستها را به تمام رشتههای مهندسی گسترش دادم. آمریکا، بهویژه تگزاس اولویت من است؛ اما کشورهایی مانند بلیز، مکزیک و فرانسه هم در فهرستم برای یافتن شغل قرار دارند.»
«ترجیح میدهم که در ایالات متحده کار کنم؛ جایی که بیشترین فرصتها را میبینم، فرهنگش به من نزدیکتر است و فاصلهی نسبتاً کوتاهی از بلیز دارد. تا الان، حدود هفت مصاحبه داشتم. شاید دو یا سه بار به دور دوم رسیدم، اما هرگز جلوتر نرفتم.»
«برای تقویت مهارتها، اکنون یک دورهی آنلاین کارشناسی ارشد مهندسی برق را از طریق دانشگاه UCAM اسپانیا آغاز کردهام. درآمد فعلی من تنها ۷۵ دلار بلیز (حدود ۳۷ دلار آمریکا) در هر جلسه مربیگری تیم دوومیدانی نوجوانان است. از اینکه هزینههای اولیهی زندگی را پدربزرگ و مادربزرگم تامین میکنند بسیار سپاسگزارم.»
-
داستان معلمی که از آمریکا مهاجرت کرد تا مدرسهای متفاوت در مراکش احداث کند
-
بازداشت خلبان ۱۹ ساله در قطب جنوب، سروصدای زیادی به پا کرد
«اگرچه پس از المپیک پاریس اعلام کردم که دیگر بازنشسته شدم، اما چند ماه بعد نظرم عوض شد. مسابقاتی از جمله قهرمانی دوومیدانی جهان در توکیو در پیش است. میدانم یک شغل تماموقت برنامهی تمریناتم را تحتتأثیر قرار میدهد، اما آمادهی سازگاری با شرایط جدید هستم.»
«باور دارم آیندهام در آمریکا شکل میگیرد. یافتن شغل مهندسی، کسب تجربه و حرکت بهسمت نقشهای رهبری. تا آن روز، به ارسال درخواست، ارتقا مهارتها و امیدواری برای رسیدن فرصت مناسب ادامه میدهم.»
