فضانوردان ساکن در مدار زمین تغییرات چشمگیر در بینایی را تجربه می‌کنند

براساس پژوهشی جدید، ۷۰ درصد از فضانوردانی که بین ۶ تا ۱۲ ماه را در ایستگاه فضایی بین‌المللی (ISS) گذرانده‌اند، دراثر وضعیتی به نام «سندرم عصبی مرتبط با پرواز فضایی» (SANS)، تغییرات قابل توجهی را در بینایی خود تجربه کردند.

سندرم SANS شامل علائمی مانند تورم عصب بینایی، صاف شدن پشت چشم و تغییرات کلی در بینایی است. این سندرم زمانی رخ می‌دهد که مایعات بدن در معرض شرایط ریزگرانشی جابه‌جا می‌شوند و در نتیجه به چشم‌ها فشار وارد می‌کنند.

خبر خوب این است که تغییرات دید اغلب پس از بازگشت فضانوردان به زمین معکوس می‌شوند و در برخی موارد استفاده از عینک اصلاحی برای مدیریت علائم در حین وقوع کافی است. بااین‌حال، آثار طولانی‌مدت قرارگیری در معرض ریزگرانش نامشخص باقی می‌ماند و چالش مهمی برای آژانس‌های فضایی به شمار می‌رود که هدفشان انجام مأموریت‌های طولانی‌تر مریخی است.

در نبود هیچ‌ استراتژی پیشگیرانه یا درمان اثبات‌شده، یافتن راه‌حل اولویت اصلی برای اطمینان از سلامت فضانوردان در سفرهای فضایی طولانی است. آژانس‌های فضایی از اوایل دهه ۲۰۰۰ از SANS آگاه بوده‌اند و محققان فعالانه در تلاش هستند تا پویایی خاص این شرایط را دریابند و راه‌حلی بالقوه را به کار ببرند.