به گزارش بیکینگ، ناسا تلسکوپ فضایی سویفت را در سال ۲۰۰۴ با مأموریت اولیه دو ساله پرتاب کرد. این رصدخانه از آن زمان تاکنون، قدرتمندترین انفجارهای کیهانی یعنی فوران‌های پرتو گاما را که حاصل تولد سیاه‌چاله‌ها یا برخورد ستاره‌های فوق‌چگال هستند، با دقت بررسی کرده است. بااین‌حال، تمام ماهواره‌هایی که در مدار پایینی زمین قرار دارند، به مرور در اثر پدیده کشش جوی ارتفاع‌شان کم‌وکمتر می‌شود.
به نقل از دیجیاتو، این روند طبیعی برای تلسکوپ سویفت به‌دلیل فعالیت‌های شدید خورشیدی در سال ۲۰۲۴ بسیار تسریع شد. خورشید در این سال به اوج چرخه طبیعی ۱۱ ساله خود رسید. افزایش طوفان‌ها و شعله‌های خورشیدی باعث گرم‌شدن و انبساط جو زمین می‌شود که کشش جوی را بسیار افزایش می‌دهد و ماهواره‌ها را مانند هواپیمایی که در بادهای مخالف پرواز می‌کند، به سمت پایین می‌کشد. مدل‌های پیش‌بینی ناسا نشان می‌دادند که اگر مهندسان هیچ اقدامی نکنند، این تلسکوپ ۱.۴ تنی تا ماه اکتبر به ارتفاع بحرانی می‌رسد و در جو زمین می‌سوزد.
به گزارش NBC، ناسا برای اجرای این عملیات نجات، سال گذشته یک قرارداد ۳۰ میلیون دلاری با شرکت Katalyst Space Technologies امضا کرد تا آن‌ها یک فضاپیمای رباتیک ویژه به نام LINK بسازند. شرکت هوافضای نورثروپ گرومن نیز وظیفه تأمین هواپیما و راکت حامل این فضاپیما را برعهده گرفت. تیم عملیات پس از چند بار تأخیر به‌دلیل شرایط نامساعد جوی و مشکلات فنی، سرانجام روز جمعه این مأموریت را با موفقیت از جزایر مارشال در اقیانوس آرام آغاز کرد.
فضاپیمایی که توسط استارتاپ فضایی Katalyst Space ساخته شده است. فرایند پرتاب این مأموریت بسیار متفاوت و جذاب بود. هواپیمای Stargazer نورثروپ گرومن ابتدا به ارتفاع ۴۰ هزار فوتی پرواز کرد. خلبانان در این ارتفاع، راکت کوچک Pegasus XL را که فضاپیمای ۴۰۰ کیلوگرمی لینک را در دل خود جای داده بود، رها کردند. راکت پگاسوس پس از رهاسازی روشن شد و فضاپیمای کاتالیست را با موفقیت در مدار زمین قرار داد. فضاپیمای لینک اکنون حدود یک ماه فرصت دارد تا به تلسکوپ سویفت در ارتفاع ۳۶۰ کیلومتری برسد، آن را با بازوهای رباتیک خود بگیرد و سپس با استفاده از پیشرانه‌های خود، ارتفاع تلسکوپ را به آرامی و بدون ایجاد لرزش‌های شدید، حدود ۱۵۰ مایل افزایش دهد.
این مأموریت علاوه‌بر حفظ یک ابزار علمی بی‌نظیر، دستاوردهای اقتصادی دارد. «جان نوسک»، استاد نجوم و اخترفیزیک در دانشگاه ایالتی پنسیلوانیا، ارزش این پروژه را بسیار فراتر از ادامه فعالیت‌های علمی می‌داند. او توضیح می‌دهد که موفقیت فضاپیمای لینک به ناسا و سایر سازمان‌ها نشان می‌دهد که می‌توانند یک ماهواره ۳۰۰ میلیون دلاری (با ارزش دلار در سال ۲۰۰۴) را تنها با صرف ۳۰ میلیون دلار احیا کنند.
۵۸۵۸
