به گزارش خبرگزاری بیکینگ، توسعه موشک سجیل از اوایل دهه ۱۳۸۰ آغاز شد و نخستین آزمایش پرتاب آن در سال ۱۳۸۷ انجام گرفت. این موشک از پیشران سوخت جامد در هر دو مرحله خود استفاده می‌کند؛ قابلیتی که امکان نگهداری موشک در وضعیت آماده‌به‌کار و کاهش زمان آماده‌سازی برای پرتاب را فراهم می‌کند.
سجیل حدود ۲۵۰۰ کیلومتر برد دارد و قادر به حمل محموله‌ای تا وزن ۷۰۰ کیلوگرم است. کاهش زمان آماده‌سازی پرتاب نیز می‌تواند احتمال شناسایی و هدف قرار گرفتن موشک پیش از شلیک را کاهش دهد.
«اوراسیا تایمز» در گزارشی مدعی شده است که سجیل از کلاهک بازگشت‌پذیر مانورپذیر نیز بهره می‌برد؛ قابلیتی که با هدف دشوارتر کردن رهگیری موشک توسط سامانه‌های پدافند هوایی طراحی شده است.
متن کامل این گزارش را اینجا بخوانید.
۲۲۷۲۲۷
