به گزارش خبرگزاری بیکینگ، حتما برایتان پیش آمده که در یک جمع، پشه‌ها مدام سراغ یک نفر بروند، درحالی‌که دیگران تقریبا از گزند آن‌ها در امان بمانند. این تفاوت فقط به شانس مربوط نیست؛ ترکیبات شیمیایی پوست و باکتری‌هایی که روی آن زندگی می‌کنند، می‌توانند در جذابیت افراد برای پشه‌ها نقش داشته باشند.
در پژوهشی با مشارکت ۱۱۹ داوطلب، محققان رفتار سه گونه پشه را بررسی کردند: پشه تب زرد، پشه ببری و گونه‌ای از پشه کولکس. نتیجه نشان داد هر سه گونه الزاما افراد یکسانی را ترجیح نمی‌دهند و حتی هیچ‌یک از داوطلبان نتوانست هر سه گونه را به‌طور هم‌زمان به خود جذب کند.
محققان دریافتند پشه تب زرد و کولکس بیشتر به افرادی جذب می‌شوند که در مجموع بوی پوست کمتری دارند؛ در مقابل، پشه ببری به مجموعه‌ای از ترکیبات شیمیایی با بوی گیاهی واکنش نشان می‌دهد. همچنین بعضی باکتری‌های ساکن پوست با جذابیت بیشتر افراد برای گونه‌های مختلف پشه ارتباط داشتند.
این یافته‌ها فقط برای پاسخ به یک کنجکاوی روزمره اهمیت ندارند. از آنجا که گونه‌های بررسی‌شده می‌توانند ناقل بیماری باشند، شناخت عوامل مؤثر بر انتخاب میزبان ممکن است به طراحی مواد دافع پشه و روش‌های تازه کنترل ناقلان بیماری کمک کند.
برای مطالعه جزئیات بیشتر این پژوهش، متن کامل مقاله «چرا پشه‌ها عاشق بعضی‌ها می‌شوند و سراغ بقیه نمی‌روند؟» را در بیکینگ بخوانید.
۵۸۳۲۱
