دانشمندان به مغزهای آزمایشگاهی نحوه حل یک مسئله مهندسی را آموختند

دانشمندان به مغزهای آزمایشگاهی نحوه حل یک مسئله مهندسی را آموختند
مغز انسان و حیوانات یکی از پیچیدهترین سیستمهای طبیعی است و پژوهشگران سالهاست در تلاشاند تا بفهمند چگونه نورونها به یادگیری اطلاعات و پردازش آنها میپردازند. اکنون دانشمندان قدمی تازه برداشتهاند: آنها مغزهای کوچک در آزمایشگاه رشد دادند و سپس به آنها آموختند تا یک مسئله مهندسی را حل کنند. این مطالعه نشان میدهد که بافت عصبی زنده میتواند با بازخورد مناسب به سمت حل مسائل کنترل حرکت هدایت شود و بینشی جدید درباره عملکرد مغز و بیماریهای عصبی ارائه دهد.
چند توده کوچک از بافت مغزی که در آزمایشگاه رشد داده شده بودند، نشان دادند که مدارهای عصبی میتوانند با پالسهای الکتریکی ساختاریافته به سمت حل مسئله کلاسیک کنترل حرکت هدایت شوند. در این آزمایش، ارگانوئیدهای قشری (خوشههای کوچک بافت مغزی) توانستند عملکرد خود را در یک معیار مهندسی معروف، یعنی تعادل یک میله مجازی ناپایدار، به مرور زمان بهبود دهند.
ارگانوئیدهای مغزی با دریافت بازخورد الکتریکی ساختاریافته توانستند عملکرد خود را در تعادل میله مجازی ناپایدار بهبود دهند
این پیشرفت هنوز به معنای ساخت یک کامپیوتر زیستی عملی نیست، اما بهعنوان نمونه مفهومی نشان میدهد که بافت عصبی در ظرف آزمایشگاهی میتواند از طریق بازخورد ساختاریافته و منظم تغییر کند. چنین دستاوردی میتواند به دانشمندان کمک کند تا بررسی کنند چگونه بیماریهای عصبی ظرفیت انعطافپذیری مغز و توانایی آن برای یادگیری را تغییر میدهند.
اش رابینز، محقق رباتیک و هوش مصنوعی در دانشگاه کالیفرنیا، سانتا کروز، میگوید: «در تلاشیم تا اصول بنیادی نحوه تنظیم تطبیقی نورونها برای حل مسائل را بفهمیم. اگر بتوانیم بفهمیم چه چیزی این توانایی را در ظرف آزمایشگاهی ایجاد میکند، میتوانیم راههای جدیدی برای مطالعه اثر بیماریهای عصبی بر توانایی مغز برای یادگیری پیدا کنیم.»















