به گزارش بیکینگ، توپولف Tu-144 در اوج رقابت فناورانه جنگ سرد و با هدف پیشی گرفتن از کنکورد، هواپیمای مافوق صوت بریتانیایی فرانسوی، توسعه یافت. نمونه اولیه آن در ۳۱ دسامبر ۱۹۶۸ حدود دو ماه پیش از نخستین پرواز کنکورد، نخستین پرواز خود را انجام داد.
Tu-144 همچنین در ژوئن ۱۹۶۹ از سرعت صوت فراتر رفت و در سال ۱۹۷۰ به نخستین هواپیمای مسافربری تبدیل شد که به سرعت ماخ ۲ رسید. با وجود این دستاوردها، مشکلات فنی، مصرف بالای سوخت و محدودیت‌های عملیاتی مانع موفقیت تجاری آن شدند. پروازهای مسافربری این هواپیما در سال ۱۹۷۷ آغاز شد و در سال ۱۹۷۸ پایان یافت.
پروژه کنونی بر یک فروند Tu-144D با شماره ثبت CCCP-77115 متمرکز است که در محوطه مؤسسه پژوهش پروازی گروموف و فرودگاه ژوکوفسکی، در نزدیکی مسکو، نگهداری می‌شود.
داوطلبان در سال‌های اخیر بخش‌هایی از بدنه و کابین را بازسازی کرده‌اند و به سراغ سامانه‌های الکتریکی و مکانیکی هواپیما رفته‌اند. آزمایش تجهیزات کابین، تعمیر روشنایی، بررسی ابزارهای اندازه‌گیری سوخت و احیای سازوکار بالا و پایین بردن دماغه از جمله اقدامات گزارش‌شده است.
نصب واحد کمکی تأمین برق، موسوم به APU، نیز از مراحل مهم این پروژه به شمار می‌رود. چنین سامانه‌ای می‌تواند برق موردنیاز تجهیزات و روشنایی هواپیما را هنگام نمایش زمینی تأمین کند.
آیا Tu-144 دوباره پرواز خواهد کرد؟
دست‌کم بر اساس اطلاعات منتشرشده، چنین برنامه‌ای وجود ندارد. این بازسازی با هدف نمایش زمینی انجام می‌شود.
موتورهای این مدل مدت‌هاست از خط تولید خارج شده‌اند و تأمین قطعات، احراز صلاحیت پروازی و رعایت الزامات ایمنی، موانع جدی پیش روی هرگونه تلاش برای بازگرداندن آن به آسمان خواهند بود.
احتمال آماده‌سازی هواپیما برای نمایشگاه هوایی MAKS در سال ۲۰۲۷ مطرح شده است، اما این موضوع هنوز قطعی نیست.
اهمیت پروژه بیش از آنکه به احیای یک هواپیمای عملیاتی مربوط باشد، در حفظ بخشی از تاریخ هوانوردی نهفته است. تاریخی که در آن رقابت بر سر شکستن مرز سرعت، به ساخت یکی از جسورانه‌ترین هواپیماهای مسافربری قرن بیستم انجامید.
منبع: eurasiantimes
۵۸۵۸
