تهدید نامرئی در اعماق آب: میلیاردها ذره نانوپلاستیک در اقیانوس اطلس شناور است

وقتی صحبت از آلودگی پلاستیکی در اقیانوس‌ها می‌شود، بیشتر ما تصویر بطری‌های شناور یا توده‌های زباله را در ذهن داریم، اما زیر سطح آب، جهانی پنهان از ذراتی بسیار ریز در جریان است که تاکنون از نگاه دانشمندان پنهان مانده بود.

پژوهش تازه‌ای از دانشمندان دانشگاه اوترخت در هلند، پرده از واقعیتی نگران‌کننده برداشته است: نانوپلاستیک‌ها که ذراتی فوق‌ریز و تقریباً نامرئی هستند، به‌شکلی گسترده‌ در اقیانوس اطلس شمالی حضور دارند، آن‌هم در حجمی باورنکردنی که می‌تواند کل معادله‌ی آلودگی پلاستیکی جهان را دگرگون کند. این ذرات کوچک‌تر از یک میکرومتر، ممکن است در آب‌های اقیانوسی بیشتر از تمام قطعات پلاستیکی بزرگ‌تر باشند.

به‌گزارش ساینس‌آلرت، تیم پژوهشی در مطالعه، با نمونه‌برداری از ۱۲ نقطه‌ی مختلف در اقیانوس اطلس شمالی و در عمق‌های گوناگون، تلاش کردند تا ذرات فوق‌ریز را با دقتی بی‌سابقه بررسی کند. آن‌ها با استفاده از فناوری‌های تصویربرداری بسیار دقیق و روش‌های پالایش شیمیایی، توانستند رد نانوپلاستیک‌ها را در آب پیدا کنند. این ذرات چنان کوچک‌اند که با چشم غیرمسلح اصلاً دیده نمی‌شوند.

یافته‌ها حیرت‌انگیزند: اگر داده‌ها را به کل اقیانوس اطلس شمالی تعمیم دهیم، احتمال دارد چیزی در حدود ۲۷ میلیون تن نانوپلاستیک در آب وجود داشته باشد، یعنی تقریباً به‌اندازه‌ی میانگین زباله‌ای که در یک سال در ایران تولید می‌شود.

به گفته‌ی هلگه نیمان، متخصص ژئوشیمی از دانشگاه اوترخت، میزان نانوپلاستیک‌ها در مناطق بررسی‌شده حتی از کل زباله‌های پلاستیکی ریز (میکروپلاستیک) و درشت (ماکروپلاستیک) شناور در اقیانوس اطلس و دیگر اقیانوس‌ها بیشتر است. این موضوع به‌وضوح بیانگر مقیاس گسترده‌ی بحران زیست‌محیطی آلودگی پلاستیکی در زیست‌بوم‌های دریایی است.