تلاش ترامپ برای بازگرداندن تولید تراشه به خاک آمریکا؛ TSMC کنترل کارخانه‌های اینتل را به‌دست می‌گیرد؟

ترامپ در راستای سیاست‌هایی که دولتش برای افزایش کنترل آمریکا روی بازار تولید نیمه‌رساناها دارد، در طی جلساتی که با TSMC، تولیدکننده‌ی تایوانی پردازنده‌های موبایل داشت، به این شرکت پیشنهاد حضور بیشتر در خاک آمریکا و شراکت در سهام اینتل را داد.

به گزارش بلومبرگ، TSMC درخواست دونالد ترامپ را برای بررسی خرید سهام اینتل و حضور فعال در بازار تولید پردازنده در آمریکا پذیرفته است، اما هنوز مشخص نیست که آیا اینتل نیز مایل به انجام این معامله و فروش سهام خود به TSMC باشد یا خیر؟

بلومبرگ می‌گوید که بر اساس ادعای منبع اطلاع‌رسانی در مورد جلسات ترامپ و TSMC، اگرچه هنوز مذاکرات در مراحل اولیه است، احتمالاً در نهایت TSMC به‌طور کامل اینتل را اداره خواهد کرد. این نتیجه، باتوجه‌به وضعیت وخیم مالی شرکت مذکور و مشکلاتی که حتی راه‌حل‌هایی مانند تعدیل نیرو و محدودیت برنامه‌های توسعه نیز آن‌ها را برطرف نکرد، چندان غیرمنطقی و دور از ذهن نیست.

به گفته‌ی بلومبرگ، ممکن است سرمایه‌گذاری روی اینتل محدود به TSMC نشود و دولت ایالات متحده نیز بخشی از سهام اینتل را خریداری کند تا حداقل، انواع پردازنده اینتل و پردازنده‌های گرافیکی این شرکت، به‌طور کامل در زیر پرچم یک شرکت خارجی تولید و روانه‌ی بازار نشوند.

موانع سیاسی و عدم موافقت ترامپ با اداره‌کردن کامل یک شرکت آمریکایی از سوی شریک خارجی، مشکل دیگری است که می‌تواند TSMC را از سلطه‌ی بی قیدوشرط روی اینتل دور کند؛ مشکلی که درحال‌حاضر، نه اینتل و نه TSMC در مورد آن اظهارنظر نکرده‌اند.

سهام اینتل دیروز، با دو بار کاهش ۵٫۳ و ۲٫۲ درصدی، با قیمت ۲۳٫۶۰ دلار معامله شد؛ روندی که ماه‌ها است ادامه دارد و اینتل را هر روز بیشتر از قبل در وضعیت بحرانی‌ای که در آن قرار دارد، فرو می‌برد و خطر خرید سهامش از سوی TSMC، بزرگ‌ترین تولیدکننده‌ی تراشه‌های اپل، انویدیا و سایر شرکت‌هایی را که نیمه‌رساناهای مبتنی بر هوش مصنوعی را تولید می‌کنند، افزایش می‌دهد.

با وجود شرایط نه‌چندان جالب اینتل و ازدست‌دادن جایگاهش در بازار تولید نیمه‌رساناها نسبت به رقبایی مانند انویدیا، هنوز هم این شرکت پرکاربردترین قطعات را در صنایع رایانه‌ی شخصی و سرور تولید می‌کند و بزرگ‌ترین و پیشرفته‌ترین شبکه‌ی تولید متعلق به یک شرکت مستقر در ایالات متحده را دارد. چنین ویژگی‌هایی، اینتل را به یک برند استراتژیک تبدیل کرده است که آمریکا را تا حد قابل‌ توجهی از بازار تولید نیمه‌رسانا در آسیا بی‌نیاز می‌کند.

اینتل در زمان حضور پت گلسینگر، مدیر اجرایی سابقش، برنامه‌های بلندپروازانه و پرهزینه‌ای را برای بازگرداندن خودش به جایگاه نخست در تولید پردازنده‌ها آغاز کرد و در این مسیر، چندین بار نیز به سراغ دریافت حمایت‌های دولتی رفت.

به‌طور مثال، اینتل ۷٫۹ میلیارد دلار برای حمایت از پروژه‌هایش از دولت‌های مختلف ایالات متحده بودجه دریافت کرد که تا ژانویه‌ی ۲۰۲۵ (دی و بهمن ۱۴۰۳) مبلغ ۲٫۲ میلیارد دلار از این بودجه را دریافت کرده است و در صورت رسیدن به برنامه‌های مورد انتظار دولت، ۳ میلیارد دلار برای تولید پردازنده برای ارتش آمریکا نیز به این شرکت پرداخت می‌شود.

با وجود تمام حمایت‌ها، اینتل نتوانست به حد کافی به‌عنوان هدفی جذاب برای مشتریان و سرمایه گذاران خارجی تعریف شود و در نهایت، این شرکت را وارد دومینویی از ضرردهی مالی، فروش نرفتن محصولات در بازارهای داخلی و خارجی، تعدیل‌ نیروها، تعطیل‌کردن برنامه‌های توسعه، ازدست‌رفتن اعتماد هیئت مدیره و در نهایت اخراج گلسینگر کرد.

حالا شاید با حضور TSMC در خاک آمریکا، اوضاع کمی برای اینتل قابل تحمل شود و این برند آمریکایی را از بازار تولید نیمه‌رساناها حذف نکند؛ روندی که ترامپ در دولت اولش مایل به انجام آن بود، اما جو بایدن علاقه‌ای به این برنامه نداشت و آن را بیشتر به نفع رقبای آمریکا می‌دانست.

باتوجه‌به سخنرانی جی دی ونس، معاون رئیس جمهور آمریکا، در جریان کنفرانس هوش مصنوعی در پاریس و تأکید او به تلاش آمریکا برای یکه‌تازی در صنعت هوش مصنوعی، احتمال معامله‌ی TSMC با اینتل بسیار بالا است، اما اینکه تا این شرکت تایوانی تا چه حد روی اینتل کنترل داشته باشد، هنوز معلوم نیست.