تبار ناشناخته‌ای از انسان‌ها هفت هزار سال پیش در صحرای سبز زندگی می‌کرد

پژوهشگران دی‌ان‌ای باستانی دو مومیایی از مکانی را که امروزه لیبی است، تجزیه‌و‌تحلیل کردند تا بینش‌هایی درباره مردمی به دست آورند که هفت هزار سال پیش در صحرای سبز زندگی می‌کردند.

مومیایی‌ها بقایای زنانی هستند که زمانی در صحرای سبز (دوره مرطوب آفریقا) زندگی می‌کردند. بین ۱۴۵۰۰ تا ۵۰۰۰ سال پیش، صحرای آفریقا ساوانایی مرطوب و سرسبز بود و انسان‌ها در کنار دریاچه‌ها و رودخانه‌ها می‌زیستند، شکار می‌کردند و بعدها به دامداری پرداختند.

دی‌ان‌ای دو مومیایی نشان داد تبار ناشناخته شمال آفریقا از جمعیت‌های ساکن جنوب صحرای آفریقا در همان دوره، متفاوت و از آن‌ها جدا بوده است. یافته‌ها که دوم آوریل در مجله نیچر گزارش شد، نشان می‌دهد در طول این دوره تبادل ژنتیکی کمی بین جمعیت‌ها صورت می‌گرفت، گرچه برخی رسوم فرهنگی ممکن است در منطقه گسترش پیدا کرده باشد.

در فاصله‌ی سال‌های ۲۰۰۳ تا ۲۰۰۶، باستان‌شناسان بقایای ۱۵ فرد را در پناهگاه سنگی تاکارکوری در نزدیکی میانه صحرای آفریقا در جایی که اکنون جنوب غربی لیبی است، کشف کردند. در این محوطه شواهدی از سکونت انسان و دامداری (یا چوپانی) پیدا شده که به بیش از هشت هزار سال پیش برمی‌گردد. از میان ۱۵ فردی که کشف شدند (که بیشترشان زن و کودک بودند)، دو نفر به‌طور طبیعی مومیایی شده بودند و همین امر باعث شده بود دی‌ان‌ای آن‌ها بهتر حفظ شود.

نادا سالم یکی از نویسندگان مطالعه و متخصص ژنتیک باستانی از مؤسسه ماکس پلانک آلمان، گفت: «خوش‌شانس بودیم که نمونه‌ها به این خوبی حفظ شده بودند.» او توضیح داد دمای بالای این منطقه معمولاً باعث تجزیه سریع دی‌ان‌ای در بقایای انسانی می‌شود و به همین دلیل نمونه‌های دی‌ان‌ای باستانی در این ناحیه بسیار کمیاب هستند.