تأیید ابتلای ترامپ به نارسایی مزمن وریدی؛ بیماری رئیس‌جمهور آمریکا چیست؟

دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور ایالات متحده، به نارسایی مزمن وریدی مبتلا شده است، نوعی بیماری مرتبط با رگ‌هایی که خون را از دیگر نقاط بدن به قلب بازمی‌گردانند. این بیماری بر گردش خون در پاها تأثیر می‌گذارد.

کارولاین لیویت، سخنگوی مطبوعاتی کاخ سفید، تشخیص بیماری ترامپ را در جریان کنفرانس خبری در تاریخ ۱۷ ژوئیه اعلام کرد. این اطلاع‌رسانی در پاسخ به نگرانی‌های عمومی صورت گرفت که در پی انتشار تصاویری از رئیس‌جمهور با ورم قابل‌توجه در ناحیه‌ی مچ پا و کبودی در دستانش ایجاد شده بود.

در نامه‌ای به تاریخ ۱۷ ژوئیه از سوی شان باربابلا، پزشک رئیس‌جمهور، آمده است که ترامپ، ۷۹ ساله، تحت چندین آزمایش تشخیصی از جمله آزمایش خون و اکوکاردیوگرافی قرار گرفته که هیچ نشانه‌ای از بیماری سیستمیک یا نارسایی قلبی را نشان ندادند. باربابلا نوشت: «رئیس‌جمهور ترامپ همچنان در سلامت کامل به‌سر می‌برد.»

نارسایی مزمن وریدی، زیرمجموعه‌ای از گروه بزرگ‌تری به نام اختلالات وریدی، عمدتاً پاها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و فقط باعث درد و نه آسیب‌های جدی‌تر یا مشکلات سیستمیک می‌شود. این بیماری بسیار شایع است و به نقل از کلینیک کلیولند، احتمالاً حدود ۵ درصد از بزرگسالان آمریکایی به آن مبتلا هستند. همچنین خطر ابتلا به آن با افزایش سن بیشتر می‌شود.

شبکه‌ی رگ‌هایی که خون را در سراسر بدن حمل می‌کنند، شامل دو نوع اصلی رگ است؛ سرخرگ‌ها (شریان‌ها) که خون تازه اکسیژن‌دار را از مرکز بدن به اندام‌ها می‌برند و سیاهرگ‌ها (وریدها) که خون را به قلب و ریه‌ها بازمی‌گردانند. سرخرگ‌ها باید فشار بالایی را تحمل کنند و در هر لحظه تنها بین ۱۰ تا ۱۵ درصد از کل خون بدن را در خود جای می‌دهند.

وریدها تحت فشار بسیار کمتری نسبت به شریان‌ها هستند و به همین دلیل می‌توانند دیواره‌هایی نازک‌تر داشته باشند و خون بیشتری را در خود نگه دارند. علاوه بر این، آن‌ها دارای دریچه‌های یک‌طرفه‌ای هستند که باعث می‌شوند خون فقط در جهت صحیح، یعنی به سمت اندام‌های داخلی، جریان یابد. نارسایی مزمن وریدی با ضعیف‌شدن دریچه‌های وریدی در پاها مشخص می‌شود، به‌گونه‌ای که خون به‌سمت عقب جریان می‌یابد و در اثر نیروی گرانش در پایین پاها تجمع پیدا می‌کند. با افزایش سن، این دریچه‌ها بیشتر دچار نشت می‌شوند.

شایع‌ترین علت نارسایی مزمن وریدی، لخته‌ی خونی است که به دریچه‌های وریدی آسیب می‌زند. علائم این بیماری عمدتاً پاها را تحت تأثیر قرار می‌دهد و شامل درد مبهم، گرفتگی عضلات در شب، تورم، تغییر رنگ پوست، ظاهر چرمی پوست و زخم‌های باز موسوم به زخم‌های وریدی است.

دکتر دینی می‌گوید: «بدترین پیامد بیماری، زخم‌هایی است که ممکن است ایجاد شوند. پوست آن‌قدر مایع را در خود نگه می‌دارد که ممکن است در نهایت دچار ترکیدگی و شکافت شود و در نتیجه زخم‌های باز به‌وجود آورد. این موضوع بسیار رایج است و از این نظر مخرب‌تر است که نیاز به مراقبت زخم دارد. ممکن است دردناک باشد و  سبک زندگی را تحت تاثیر قرار دهد.»

Getty Images

دکتر دینی می‌گوید کبودی دست‌های ترامپ (که در عکس‌ بالا مشاهده می‌کنید) علامت نارسایی مزمن وریدی نیست. در نامه‌ای که درباره‌ی ترامپ نوشته شده، باربابلا این کبودی‌ها را ناشی از تحریک خفیف بافت نرم به خاطر دست‌دادن‌های مکرر و مصرف آسپرین که بخشی از برنامه‌ی استاندارد پیشگیری قلبی است، اعلام می‌کند.

نارسایی مزمن وریدی بیشتر در افرادی رخ می‌دهد که اضافه‌وزن دارند یا باردار هستند، سابقه‌ی آسیب یا لخته خون در پا دارند، یا اعضای خانواده‌شان نیز به این بیماری مبتلا بوده‌اند. سایر عوامل خطر شامل سیگار‌کشیدن و کم‌تحرکی است.

مدیریت نارسایی مزمن وریدی معمولاً شامل بالا نگه‌داشتن پاها، افزایش فعالیت بدنی و کاهش وزن است. دینی می‌گوید فشاردرمانی، مانند استفاده از جوراب‌های واریس یا پمپ‌های مخصوص، نیز می‌تواند به کاهش علائم کمک کند. در برخی موارد، پزشکان ممکن است جراحی‌های کوچک برای ترمیم یا برداشتن بافت آسیب‌دیده را توصیه کنند. بااین‌حال، نارسایی مزمن وریدی بیماری پیش‌رونده‌ای است که قابل‌درمان یا برگشت کامل نیست.