اولین ماموریت خصوصی برای استخراج سیارک، در آستانه شکست قرار دارد

فضاپیمایی خصوصی که در مسیر رسیدن به اعماق فضا قرار داشت، اندکی پس از ترک زمین با مشکلات بزرگی روبه‌رو شد. ۲۶ فوریه (۸ اسفند)، شرکت فضایی استروفورج فضاپیمای جدید خود به نام اودین را در کنار ماه‌نشین آتنا از شرکت اینتوئتیو ماشینز و برفراز موشک فالکون ۹ اسپیس ایکس به فضا پرتاب کرد. هدف اودین جسورانه بود: سفر به دوردست‌ترین نقطه‌ای که یک فضاپیمای خصوصی تاکنون به آن رسیده، عبور از کنار ماه و رسیدن به سیارک 2022 OB5.

تیم پشتیبان ماموریت در وب‌سایت استروفورج توضیح می‌دهد: «وظیفه‌ی اودین جمع‌آوری تصاویر حیاتی از سیارک هدف است تا مسیر را برای مأموریت بعدی ما، یعنی وِستری، هموار کند. وستری قرار است روی سیارک فرود بیاید و عملیات استخراج را آغاز کند.» این تیم امیدوار است در بلندمدت، استخراج سیارک‌ها را برای فلزات گروه پلاتین که در بسیاری از سنگ‌های فضایی فراوان هستند، آغاز کند.

استروفورج در گزارشی اعلام کرد: «به‌ محض شروع پرواز، با مشکلات بزرگی مواجه شدیم. پلاریزاسیون (قطبش) آنتن اشتباه بود و هنوز دلیل آن را نمی‌دانیم. ما قبلاً آزمایش میدانی زنده انجام داده بودیم و فایل پیکربندی درست بود؛ اما پلاریزاسیون به هرحال نادرست بود. این مشکل به مدت تقریبی چهار ساعت از آغاز ماموریت ادامه یافت و به معنی ناتوانی در ارسال و دریافت داده بود.»

به‌گزارش آی‌اف‌ال ساینس، تیم ماموریت نمی‌دانست که آیا تقویت‌کننده‌ی قدرت روشن است یا نه و بدون آن، امکان دریافت داده‌های دورسنجی وجود نداشت. با وجود تلاش‌های تیم برای ارسال دستور از زمین به اودین جهت روشن‌کردن تقویت‌کننده، هیچ سیگنالی دریافت نشد.

بااین‌حال، ناگهان کورسوی امید پدیدار شد. یک شبکه‌ی ماهواره‌ای آماتوری به نام AmSat به‌طور تصادفی بدون اینکه حتی به دنبال آن باشد، موفق به دریافت سیگنالی ۱۳ ثانیه‌ای شد که با سیگنال اودین مطابقت داشت. هنگامی که تیم مأموریت این داده‌ها را بررسی کرد، متوجه شد که فضاپیما روشن و تقویت‌کننده‌ی توان فعال بوده است؛ اما در آن لحظه فضاپیما وارد فاز ارتباطی جدیدی شده بود.

استروفورج ادامه داد: «اما حالا می‌دانستیم که اودین فعال است. این سرنخ بزرگی بود، زیرا باتری‌های فضاپیما تنها می‌توانند برای حدود ۲٫۵ ساعت انرژی تأمین کنند. بنابراین، اگر ما حدود ۷ ساعت پس از آغاز مأموریت سیگنال دریافت کردیم، به این معناست که فضاپیما توانسته از خورشید انرژی بگیرد و شروع به شارژ کند.»

پس از بررسی‌های بیشتر، تیم به این نتیجه رسید که علت مشکل این است که اودین شروع به چرخش کرده است. با مشاهده‌ی تصاویر کم‌کیفیتی که توسط ماه‌نشین آتنا از جدایی اودین ثبت شده بود، آن‌ها می‌توانستند تأیید کنند که فضاپیما به آرامی در فضا می‌چرخد، با این حال، سرعت چرخش آن‌قدر زیاد نبود که بتواند توضیحی برای از‌دست‌رفتن ارتباط ارائه دهد.

در ادامه، تیم ماموریت متوجه مشکل جدی‌تری شد. برای ارسال سیگنال رادیویی به یک فضاپیما، ابتدا یک موج حامل (Carrier Wave) فرستاده می‌شود و سپس داده‌ها روی این موج مدوله (کدگذاری) می‌شوند. اما در بررسی‌های اولیه، تیم دریافت که یک سیگنال حامل قوی دقیقاً در مرکز آنتن گیرنده‌ی آن‌ها قرار گرفته است.

متأسفانه، درحالی‌که اودین به حرکت خود در فضا ادامه می‌دهد تیم ماموریت همچنان نتوانسته است ارتباط خود را با فضاپیما برقرار کند. با این حال، آن‌ها به تلاش خود ادامه می‌دهند و می‌گویند که از این ماموریت درس‌های ارزشمندی آموخته‌اند، حتی اگر ماموریتشان در نهایت شکست خورده باشد.