استخرهای عمومی؛ پناهگاه خنک تابستانی یا بهشت باکتری‌ها؟

شنا ممکن است فقط راهی برای گذراندن یک بعدازظهر تابستانی به نظر برسد، اما درواقع یکی از قدیمی‌ترین سرگرمی‌های بشر است. قدیمی‌ترین استخر شنا به حدود ۳۰۰۰ سال قبل از میلاد در تمدن دره سند بازمی‌گردد.

بعدها در قرن نوزدهم استخرهای شنا در بریتانیا و ایالات متحده پدیدار شدند؛ اما همراه با آن‌ها، چالش حفظ بهداشت نیز شکل گرفت. حتی امروز هم استخرهای عمومی و خصوصی در صورت نگهداری نادرست، می‌توانند به مکان‌هایی برای شیوع بیماری تبدیل شوند.

شنا برای اکثر افراد بسیار مفید تلقی می‌شود؛ ورزشی کامل برای کل بدن که سیستم قلبی-عروقی را تقویت می‌کند و درعین‌حال فشار کمی بر استخوان‌ها و مفاصل وارد می‌آورد. بااین‌حال در موارد نادر، استخرهای شنا با شیوع بیماری‌های گوارشی و تنفسی مرتبط بوده‌اند. حتی در استخرهایی که به‌خوبی نگهداری می‌شوند، گاهی کلر بیش ازآنچه بخواهیم بدانیم، در حال محافظت از ماست؛ اما هنگام شنای تابستانی (حداقل در نیم‌کره شمالی) چه چیزهای دیگری همراه با ما وارد آب می‌شوند.

در ۲۵ سال گذشته، استخرهای شنا رایج‌ترین مکان برای شیوع بیماری‌های عفونی روده‌ای ناشی از آب در انگلستان و ولز بوده‌اند که بزرگ‌ترین عامل آن، کریپتوسپوریدیوم است. این انگل می‌تواند باعث بروز نوعی بیماری گوارشی شود که ممکن است تا دو هفته ادامه یابد. علائم آن عبارت‌اند از: اسهال، استفراغ و درد شکم و حدود ۴۰٪ از مبتلایان پس از بهبودی اولیه، دوباره دچار عود علائم می‌شوند.