ادعای یک فیزیکدان: پارادوکس پدربزرگ مانع سفر در زمان نیست
ادعای یک فیزیکدان: پارادوکس پدربزرگ مانع سفر در زمان نیست
سفر در زمان تا حدی به دلیل مسئله‌ی «پارادوکس پدربزرگ» رد شده است. براساس این معما، شخصی که به گذشته سفر کند و از بچه‌دار شدن پدربزرگش جلوگیری کند، به این ترتیب وجود خود را محو می‌کند؛ اما مطالعه‌ای جدید ادعا می‌کند این مشکل را حل کرده است. این پژوهش با ترکیب نسبیت عام، مکانیک کوانتوم و ترمودینامیک نشان می‌دهد که سفر در زمان ممکن است بدون ایجاد تناقض‌های منطقی، امکان‌پذیر باشد.کپی لینکفیزیک حلقه‌های زمانیدرک روزمره ما از زمان ریشه در فیزیک نیوتونی دارد؛ جایی که رویدادها به صورت خطی از گذشته به آینده پیش می‌روند؛ اما نظریه نسبیت عام اینشتین که در سال ۱۹۱۵ ارائه شد، این فرض شهودی را به چالش می‌کشد و همان‌طور که در پدیده‌هایی مثل سیاه‌چاله می‌بینیم، نشان می‌دهد که تار و پود فضا-زمان می‌تواند به گونه‌ای رفتار کند که با عقل سلیم در تناقض باشد.یکی از جذاب‌ترین پیش‌بینی‌های نسبیت عام، وجود بالقوه‌‌ی منحنی‌های زمان‌مانند بسته است؛ یعنی مسیرهایی در فضا-زمان که به خودشان حلقه می‌زنند و از نظر تئوری به مسافر امکان می‌دهند که گذشته را دوباره ببیند. لورنزو گاسینو، فیزیکدان دانشگاه وندربیلت و نویسنده پژوهش می‌گوید:در نسبیت عام، نه تنها جرم بلکه همه اشکال انرژی و تکانه به عنوان منابع گرانش عمل می‌کنند. این بدان معناست که اگر ماده در حال چرخش باشد، می‌تواند فضازمان را به همراه خود بکشد. با اینکه این تأثیر روی سیاره‌ها و ستاره‌ها ناچیز است، اگر کل جهان در حال چرخش بود چه اتفاقی رخ می‌داد؟در جهانی که همه مواد در آن می‌چرخند، فضازمان می‌تواند به قدری دچار پیچ و تاب شود که زمان عملا به روی خودش خم شود و یک حلقه تشکیل دهد. یک فضاپیما که در امتداد چنین حلقه‌ای حرکت می‌کند، از نظر تئوری می‌تواند نه تنها در فضا بلکه در زمان به نقطه‌ی شروع خود بازگردد. با اینکه به نظر می‌رسد جهان ما به عنوان یک کل به این شکل نمی‌چرخد، توده‌های چرخان مانند سیاه‌چاله‌ها می‌توانند آثار مشابه و محیط‌های بالقوه‌ای را برای منحنی‌های بسته زمانی ایجاد کنند.
