آیا حیوانات می‌توانند زبان گونه‌های دیگر را یاد بگیرند؟

هر سال ما بیشتر درباره‌ی نحوه‌ی ارتباط حیوانات با یکدیگر می‌آموزیم. تحقیقات نشان می‌دهند که فیل‌ها با تکان دادن گوش‌های خود و ایجاد صداهای غرغر به یکدیگر سلام می‌کنند، نهنگ‌های عنبر صدهای کلیک خود را بر اساس زمینه‌ی مکالمه‌شان تغییر می‌دهند و کلونی‌های موش صحرایی برهنه حتی «لهجه» خود را دارند.

واضح است که برقراری ارتباط در قلمروی حیوانات پیچیدگی‌های خود را دارد؛ اما با وجود این همه روش‌های منحصربه‌فرد برقراری ارتباط، آیا ممکن است یک حیوان «زبان» گونه دیگری را بیاموزد؟ به نظر می‌رسد، نمونه‌هایی از حیوانات وجود دارد که زبان گونه‌های دیگر یاد می‌گیرند و حتی از صداها یا سیگنال‌های گونه‌هایی غیر از گونه‌های خودشان استفاده می‌کنند؛ اما هنوز سؤالات زیادی درباره‌ی آنچه درون سر آن حیوانات می‌گذرد وجود دارد.

در درجه‌ی اول، باید توجه داشته باشیم گرچه زبان استعاره‌ای مفید در درک متقابل گونه‌ها است، حیوانات مانند انسان‌ها زبان ندارند. سیمون دبلیو. تاون‌سند، استاد انسان‌شناسی تکاملی در دانشگاه زوریخ در گفتگو با لایوساینس گفت:

زبان نوعی سیستم ارتباطی گونه‌ای خاص با انسان است. هنگام مطالعه‌ی حیوانات، دانشمندان به جای استفاده از اصطلاحات انسان‌محور مانند «زبان» ویژگی‌های خاص ارتباط را بررسی می‌کنند؛ مانند صدایی که معنای خاصی دارد.