آیا جنگجویان آخر هفته به‌اندازه ورزشکاران با برنامه منظم سالم‌اند؟

ما همواره ورزشکارانی را که به‌طور منظم به باشگاه می‌روند یا تمرین می‌کنند، تحسین می‌کنیم و گمان می‌کنیم افرادی که تنها در روزهای آخر هفته می‌کنند، ورزشکاران واقعی به شمار نمی‌آیند؛ اما مطالعه‌ی جدیدی ممکن است دیدگاه ما را تغییر دهد.

به‌گزارش نیوساینتیست، مطالعات جدید می‌گویند که برای سلامتی نیازی به ورزش کردن روزانه ندارید. به نظر می‌رسد گنجاندن حداقل ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی با شدت متوسط تا زیاد در آخر هفته، فواید سلامتی مشابهی با تقسیم کردن آن در طول هفته دارد.

این موضوع به شواهد موجود اضافه می‌کند که «جنگجویان آخر هفته»، افرادی که فعالیت بدنی هفتگی خود را تنها در یک یا دو روز جای می‌دهند، خطر کمتری برای مرگ زودهنگام نسبت به افرادی که ورزش نمی‌کنند دارند و ریسک مشابهی با افرادی که به‌طور مداوم در طول هفته فعال هستند، دارند.

ژی هائو لی، از دانشگاه پزشکی جنوبی در گوانگژو چین، به همراه همکارانش برای بررسی اینکه آیا زمان انجام ورزش اهمیت دارد یا خیر، داده‌های حاصل از مطالعه بیوبانک بریتانیا را در مورد فعالیت بدنی بیش از ۹۳‌هزار نفر در سنین ۳۷ تا ۷۳ سال، مورد تجزیه و تحلیل قرار دادند. این داده‌ها توسط شتاب‌سنج‌های مچی که بین سال‌های ۲۰۱۳ تا ۲۰۱۵ استفاده شده بودند، ثبت گردید. بیشتر مطالعات قبلی به نظرسنجی‌ها تکیه داشتند که نتایج آن‌ها ممکن است غیرقابل اعتماد باشند.

در طول هشت سال پیگیری، نزدیک به ۴٬۰۰۰ نفر از شرکت‌کنندگان جان خود را از دست دادند. پژوهشگران دریافتند که در میان افرادی که دست‌کم ۱۵۰ دقیقه فعالیت بدنی هفتگی داشتند اما این میزان را تنها در یک یا دو روز فشرده انجام می‌دادند، خطر مرگ ناشی از تمام علل در آن‌ها، ۳۲ درصد کمتر از افرادی بود که به این سطح از فعالیت بدنی نمی‌رسیدند. همچنین خطر مرگ ناشی از بیماری‌های قلبی‌عروقی در این گروه ۳۱ درصد کمتر و خطر مرگ ناشی از سرطان ۲۱ درصد کمتر بود.

در میان افرادی که فعالیت بدنی خود را در طول هفته پخش کرده بودند، خطر مرگ به هر علت، بیماری‌های قلبی‌عروقی و سرطان به‌ترتیب ۲۶ درصد، ۲۴ درصد و ۱۳ درصد کمتر از افرادی بود که فعالیت بدنی کمتری داشتند. ممکن است این‌طور به نظر برسد که ورزش‌کردن در آخر هفته بهتر از تقسیم فعالیت بدنی در طول هفته است، اما تفاوت آماری معناداری در میزان خطر مرگ بین «جنگجویان آخر هفته» و کسانی که به‌طور منظم‌تر فعال بودند، مشاهده نشد.

ای‌مین لی، از دانشکده پزشکی هاروارد، می‌گوید: «این مطالعه به دانسته‌های ما درباره راه صحیح برای فعال‌بودن اضافه می‌کند. یعنی، هیچ راه صحیح یگانه‌ای وجود ندارد. چه فردی به‌طور منظم فعال باشد و چه فعالیتش را در یک تا دو روز در هفته متمرکز کند، هر دو روش به یک اندازه سودمند هستند.»

تمام شرکت‌کنندگان این مطالعه ساکن بریتانیا بودند و حدود ۹۷ درصد آن‌ها سفیدپوست بودند، بنابراین پژوهشگران تأکید می‌کنند که برای تأیید نتایج و قابلیت تعمیم‌دادن نتایج به جمعیت عمومی، انجام مطالعات بیشتری که طیف گسترده‌تری از نژادها و قومیت‌ها را دربر بگیرد، ضروری است.

مطالعه در نشریه انجمن قلب آمریکا منتشر شده است.