به گزارش خبرگزاری بیکینگ و براساس گزارش دیجیاتو، ناسا از نمونه اولیه یک کاوشگر رباتیک به نام ارنست (ERNEST) رونمایی کرد که میتواند با سرعتی ۱۰ برابر بیشتر از تجهیزات فعلی روی سطح مریخ حرکت کند. این دستگاه چهارچرخ در آزمایشهای صحرایی اخیر موفق شد مسافت چشمگیری را در زمان بسیار کوتاهی طی کند.
به گفته ناسا، این کاوشگر چهارچرخ یک نمونه اولیه با طول ۱.۲ متر است. ارنست مخفف عبارت «کاوشگر برای ناوبری در زمینهای شیبدار خشن» است. این دستگاه بهجای چرخهای آلومینیومی سخت که پیشتر در مریخ مشکلساز شده بودند، از چرخهای توری بهره میبرد.
ویژگیهای کاوشگر مریخ جدید ارنست ناسا
ویژگی مهم این ربات، سیستم تعلیق فعال آن است که برای هر چرخ دو مفصل موتوردار در نظر گرفته است. این طراحی به کاوشگر امکان میدهد تا چرخهای خود را جداگانه برای عبور از موانع بلند کند یا به پهلو بچرخد.
یک مکانیسم کلاچ نیز به ارنست کمک میکند تا در حین حرکت، بین سیستم تعلیق فعال و غیرفعال جابهجا شود. ربات در حالت غیرفعال و در زمینهای مسطح انرژی خود را ذخیره میکند، اما در حالت فعال میتواند با شیبها و موانعی روبهرو شود که سیستمهای تعلیق قدیمی (مانند سیستم راکر-بوگی) را کاملاً متوقف میکنند.
این کاوشگر توانست در طول یک آزمایش صحرایی، مسافت ۲۵.۷ کیلومتر را فقط در ۳۷ ساعت طی کند. ارنست در این آزمایش به سرعت یک کیلومتربرساعت رسید. اگرچه این سرعت برای یک انسان پیاده کاملاً معمولی به نظر میرسد، اما برای یک ماشین سیارهای جهشی خیرهکننده است.
برای درک بهتر این موضوع باید بدانید که مریخنوردهای کنجکاوی و استقامت در بهترین حالت تنها به سرعت حدود ۰.۱ کیلومتربرساعت میرسند. مریخنورد کنجکاوی در طول ۱۴ سال حضور در فضا تنها ۳۳.۸ کیلومتر حرکت کرده است، درحالیکه ارنست سهچهارم این مسافت را تنها در یک هفته پشت سر گذاشت. همچنین مریخنورد Opportunity با سیستم قدیمی خود در طول ۱۵ سال حدود ۴۵ کیلومتر رانندگی کرد.
مهندسان JPL ناسا سیستم ناوبری این ربات را با استفاده از یادگیری تقویتی آموزش دادند. آنها پیش از آنکه ربات زمین واقعی را لمس کند، هزاران ساعت رانندگی مجازی را در یک محیط شبیهسازیشده به نام DART اجرا کردند.
این رویکرد پیشرفته مبتنیبر هوش مصنوعی به دستگاه اجازه میدهد تا با تعامل با محیط اطراف خود، یاد بگیرد که چگونه بهترین تصمیمات را بگیرد. الگوریتم خودکار این کاوشگر میتواند بدون نیاز به انتظار برای دریافت دستورات انسانی از زمین، سریعاً تصمیم بگیرد که چرخهایش را دقیقاً کجا قرار دهد. این ویژگی بسیار مهم است، زیرا تأخیر در ارسال سیگنال بین زمین و مریخ معمولاً بین ۴ تا ۲۴ دقیقه در هر رفت و برگشت زمان میبرد.
ناسا ابتدا ارنست را در یک پیست پر از مانع شامل تپههای شنی، پلهها و شیبهای تند در محوطه جیپیال آزمایش کرد. سپس تیم توسعهدهنده در ماه مارس ۲۰۲۶، ربات را برای یک آزمایش واقعیتر به صحرای کلرادو در کالیفرنیا برد. آنها حتی ربات را در تاریکی مطلق آزمایش کردند تا شرایط نوری ضعیف در قطب جنوب ماه در زمان طلوع و غروب را شبیهسازی کنند.
کار روی این پروژه از سال ۲۰۲۲ آغاز شد. محققان پیش از ساخت نسخه فعلی، دو مدل کوچکتر با طول ۰.۶ متر ساختند و ۱۱ پیکربندی مختلف را برای سیستم تعلیق بررسی کردند تا سرانجام سختافزار نهایی را در سپتامبر ۲۰۲۴ تکمیل کردند. البته این ماشین درحالحاضر صرفاً یک نمونه اولیه است و هنوز مجوز پرواز فضایی را دریافت نکرده است.
۲۲۷۲۲۷
