دردسر ۱۳ میلیارد دلاری اینتل!

یکی از دلایل اصلی سقوط شرکت‌های بزرگ، دست‌کم گرفتن رقبایشان است؛ اتفاقی که برای نوکیا و بلک‌بری در برابر اپل رخ داد. اینتل نیز به همین سرنوشت دچار شد و در حوزه‌ی پردازنده‌ها، AMD و ARM را دست‌کم گرفت.

اپل از پردازنده‌های اینتل به تراشه‌های خودش روی آورد و AMD با پردازنده‌های رایزن خود پیشتاز شد و د همین حال، اینتل در مواجهه با موج هوش مصنوعی آمادگی نداشت.

وضعیت اینتل حتی از این هم بدتر شده است. تیم آبی در گزارش مالی سه‌ماهه‌ی دوم سال ۲۰۲۵، درآمد ۱۲٫۹ میلیارد دلاری را اعلام کرد که نسبت‌به سال قبل تغییری نداشت؛ اما حاشیه‌ی سود ناخالص آن از ۳۵٫۴ درصد به ۲۷٫۵ درصد کاهش یافت و ضرر خالص آن از ۱٫۶ به ۲٫۹ میلیارد دلار رسید.

بخش ریخته‌گری (تولید تراشه) اینتل در یک سال گذشته فروش ۱۸ میلیارد دلاری داشت؛ اما بیش از ۱۳ میلیارد دلار ضرر کرد. تولید تراشه بسیار پرهزینه است و تحقیقات و توسعه‌ی فرآیندهای جدید میلیاردها دلار هزینه دارد.

اینتل در جذب مشتریان با چالش‌های بزرگی روبه‌رو است؛ چون بیشتر شرکت‌های بزرگ با شرکت تایوانی TSMC همکاری می‌کنند. یک مدیر اجرایی در KLA (سازنده‌ی تجهیزات ساخت ویفر) فاش کرد که TSMC با حدود ۱۵ شرکت برای تولید تراشه‌هایی با لیتوگرافی ۲ نانومتری خود قرارداد بست. حتی شایعه شده که پردازنده‌های آینده‌ی اینتل یعنی Nova Lake نیز با همین لیتوگرافی TSMC تولید خواهند شد.

اینتل در سال ۲۰۰۹ وضعیت مشابهی را تجربه کرد. AMD توانست با جداکردن بخش تولید تراشه‌های خود با نام Global Foundries، از ورشکستگی نجات یابد؛ اما اینتل به جای جداکردن این بخش، تصمیم به جذب سرمایه گرفته است.

سافت‌بنک با سرمایه‌گذاری ۲ میلیارد دلاری در اینتل، از خرید بخش ریخته‌گری آن منصرف شد؛ دولت آمریکا قصد دارد پرداخت ۸٫۹ میلیارد دلار کمک مالی وعده داده شده به اینتل را تسریع کند و در سوی دیگر، انویدیا با سرمایه‌گذاری ۵ میلیارد دلاری به کمک اینتل آمده است.

با وجود این سرمایه‌گذاری‌ها، تحلیلگران نظرات متفاوتی دارند. ویوک آریا، تحلیلگر بانک آو آمریکا، قیمت هر سهم اینتل را ۳۴ دلار پیش‌بینی کرده و به آن رتبه‌ی «خنثی» داده است. از سوی دیگر، کریستوفر دانلی، تحلیلگر Citi، امید کمی به احیای اینتل دارد و می‌گوید این شرکت باید بخش تراشه‌سازی خود را رها کند.