به گزارش بیکینگ، این باگ که از نوع خرابی حافظه بود، به گفته خود توروالدز یک «جلسه دیباگ جهنمی» را رقم زد.
نقش هوش مصنوعی در این فرآیند
ابزار هوش مصنوعی مورد استفاده توروالدز بخش عمده کارهای زمان‌بر و تکراری را بر عهده گرفت؛ از جمله افزودن ابزارهای اشکال‌زدایی به کد، تحلیل نتایج هر بار اجرا، و در نهایت نوشتن پیام کامیت (Commit Message) نهایی برای این وصله.
با این حال، روند همکاری با هوش مصنوعی بی‌نقص نبود.
توروالدز فاش کرد که سیستم هوش مصنوعی چندین بار اعلام کرد که مشکل «غیرقابل‌حل» است و پیشنهاد داد به‌جای ادامه بررسی، صرفاً یک گزارش درباره آن نوشته شود. اما توروالدز این ارزیابی را نپذیرفت و با پافشاری بر رویکرد خود، در نهایت موفق به کشف و رفع باگ شد.
او در توضیحات خود درباره این وصله نوشت که هوش مصنوعی را می‌توان «دستیار خستگی‌ناپذیر» او دانست، هرچند تأکید کرد که استفاده از آن به سادگیِ «واگذاری کار به هوش مصنوعی و رفتن برای نوشیدن قهوه» نیست.
سازگاری تدریجی با فناوری
این اقدام در راستای تغییر نگرش تدریجی توروالدز نسبت به هوش مصنوعی ارزیابی می‌شود. او که پیش‌تر نسبت به کاربرد هوش مصنوعی در توسعه نرم‌افزار با تردید برخورد می‌کرد، در ماه‌های اخیر و در جریان بحث‌ها بر سر تدوین دستورالعمل‌های پذیرش مشارکت‌های مبتنی بر هوش مصنوعی در پروژه لینوکس، صراحتاً اعلام کرده بود که لینوکس «یک پروژه ضدهوش مصنوعی» نیست و این فناوری را ابزاری همچون سایر ابزارهای در دسترس توسعه‌دهندگان می‌داند.
بنا به نوشته سایت ZDNET بر اساس سیاست فعلی پروژه لینوکس، کدهای تولیدشده با کمک هوش مصنوعی می‌توانند در هسته ادغام شوند، مشروط بر آنکه فردی که از این ابزارها استفاده می‌کند، مسئولیت کامل هرگونه مشکل ناشی از آن را بر عهده بگیرد.
تجربه اخیر توروالدز را می‌توان نمونه‌ای عملی از همین رویکرد دانست: هوش مصنوعی بخشی از کار را انجام داد، اما تصمیم‌گیری نهایی و تأیید راه‌حل همچنان بر عهده انسان بود.
این وصله قرار است در نسخه لینوکس ۷.۳ گنجانده شده و به شاخه‌های پایدار (Stable) هسته نیز بک‌پورت شود.
