به گزارش بیکینگ به نقل از Techspot، این شرکت میگوید اگر برنامههایش طبق انتظار پیش برود، استارکلاود-۲ که قرار است اوایل ۲۰۲۷ به فضا پرتاب شود، نخستین مأموریتی خواهد بود که برای استخراج بیتکوین در مدار زمین از سختافزار اختصاصی استفاده میکند.
ایده استارکلاود بر دسترسی فراوان به انرژی خورشیدی در فضا و استفاده از دستگاههای اختصاصی استخراج موسوم به ایسیک (ASIC) استوار است.
مدیرعامل شرکت میگوید یک پردازنده گرافیکی انویدیا بی۲۰۰ با مصرف یک کیلووات، حدود ۳۰ هزار دلار هزینه سختافزاری دارد، درحالیکه یک ایسیک با مصرف مشابه حدود هزار دلار قیمت دارد.
البته این مقایسه صرفاً هزینه سختافزار به ازای توان یک کیلووات است و به معنای برتری ۳۰ برابری ایسیک از نظر بهرهوری استخراج نیست.
هدف اصلی استارکلاود فراتر از استخراج رمزارز است و این شرکت میخواهد دیتاسنترهای فضایی بسازد. در مأموریت قبلی، یک پردازنده گرافیکی انویدیا اچ۱۰۰ (Nvidia H100) به مدار زمین فرستاده شد. ماهواره استارکلاود-۱ که حدود ۶۰ کیلوگرم وزن داشت، در نوامبر ۲۰۲۵ به فضا پرتاب شد و آزمایشی اولیه برای بررسی امکان پردازش محاسباتی در مدار بود.
مدار خورشیدآهنگ (sun-synchronous orbit) نیز امکان استفاده گسترده از انرژی خورشیدی را فراهم میکند.
گوگل نیز ایدهای مشابه با نام پروژه سانکچر (Project Suncatcher) دنبال میکند که در آن از واحدهای پردازش تنسور و ارتباطات نوری میان ماهوارهها استفاده خواهد شد.
بااینحال، بزرگترین مشکل استخراج بیتکوین در فضا ممکن است خنکسازی باشد. در خلأ، هوا وجود ندارد تا گرما را از طریق همرفت منتقل کند. بنابراین تجهیزات باید گرما را به رادیاتورها منتقل کنند تا این انرژی به شکل تابش فروسرخ به فضا دفع شود.
اندازه رادیاتور، دمای عملکرد و ویژگیهای سطح آن همگی بر میزان دفع گرما تأثیر میگذارند.
از سوی دیگر، ایسیکها ممکن است سریعتر از پردازندههای گرافیکی قدیمی شوند و فرصت کمتری برای بازگشت سرمایه ایجاد کنند.
در زمین نیز برخی استخراجکنندگان میتوانند با استفاده از منابعی مانند گاز مشعل، برق را با هزینه حدود ۲ تا ۳ سنت به ازای هر کیلوواتساعت تولید کنند. بنابراین موفقیت استخراج بیتکوین در فضا به هزینه پرتاب، خنکسازی و طول عمر اقتصادی تجهیزات بستگی خواهد داشت.
